บทที่ 5620 ฉันเป็นลูกชายของเขา（1）

ไม่มีใครคาดคิดว่า ภายใต้บอดี้การ์ดของตระกูลอานทุกคนที่ถูกฆ่าตาย และศพก็นอนเกลื่อนไปทั่วนี้ แต่กลับยังมีใครอีกคนที่กล้าเดินผ่านประตูบานนั้นเข้ามา！

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งผู้เย่อหยิ่งอย่างที่สุด เมื่อได้ยินเสียงที่เย้ยหยันนี้ คนทั้งคนก็โกรธจัดในทันที เขาหันหลังกลับโดยพลัน อยากจะดูว่าเป็นไอ้หน้าโง่ที่ไหนที่ไม่รักตัวกลัวตาย กล้าพูดว่าตัวเองเป็นแค่สุนัขแก่ตัวหนึ่ง！

ส่วนหลี่ญ่าหลินและคนของตระกูลอาน ก็จำเสียงที่คุ้นเคยนี้ได้ในทันที

หลี่ญ่าหลินรู้ ว่าเย่เฉินได้มาถึงแล้ว ！

และคนของตระกูลอานเองก็รู้ ว่าผู้มีพระคุณได้มาถึงแล้ว！

แม้พวกเขาจะจำเสียงของเย่เฉินได้ แต่ความรู้สึกที่มีนั้นก็แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

หลี่ญ่าหลินรู้อยู่ก่อนแล้ว ว่าเย่เฉินจะต้องมาอย่างแน่นอน ในใจยังคิดด้วยว่า“เย่เฉินนะเย่เฉิน ในที่สุดคุณก็มาปรากฏตัวสักที！หากคุณมาช้ากว่านี้อีกนิด ชีวิตของญ่าหลินคนนี้คงได้จบเห่ที่ตรงนี้เป็นแน่ ……”

ส่วนภายในของคนตระกูลอานเวลานี้ มีเพียงคำเดียว：ตายแล้วเกิดใหม่！

พวกเขารู้ ผู้มีพระคุณนั้นมีพลังวิเศษ เขามาแล้ว ตัวเองก็จะมีโอกาสรอด！

และภายในใจของคนตระกูลอาน นอกจากคำว่าตายแล้วเกิดใหม่นี้ ไม่นานก็มีอีกความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา นั่นก็คือ：ไม่รู้ว่าครั้งนี้ จะโชคดีได้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของผู้มีพระคุณหรือเปล่า！

ดังนั้น คนของตระกูลอานกับท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง ต่างก็หันมองไปยังที่ตรงประตูใหญ่อย่างไม่ได้นัดหมาย พวกเขาต่างก็อยากจะรู้ว่าใบหน้าที่แท้จริงของผู้มาเยือนผู้นี้นั้นเป็นเช่นไร

ในตอนนี้เอง พวกเขาได้ยินเพียงเสียงฝีเท้าของเย่เฉินที่เดินผ่านโถงทางเดิน และเสียงฝีเท้านั่น ก็ไม่ได้เร่งรีบ และไม่อืดอาด ทุกย่างก้าว เต็มไปด้วยความหนักแน่น

คนของตระกูลอานในเวลานี้ต่างพากันกลั้นหายใจรอ ส่วนภายในใจของท่านเอิร์ลฉางเซิ่งเอง จู่ๆก็รู้สึกประหม่าขึ้นมา

เพราะว่า แม้เขาจะยังไม่เห็นผู้มาเยือนคนนี้ แต่ไม่รู้ทำไม ภายในใจกลับรู้สึกตึงเครียดขึ้นมาอย่างอธิบายไม่ถูก！

กับเสียงฝีเท้าที่ขยับใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ เย่เฉินในชุดสีดำ เดินเข้ามาจากประตูทางเข้า

เย่เฉินในวันนี้ ไม่ได้ปิดไฟ และไม่ได้ปิดบังใบหน้า！

ในตอนที่เขาปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าคนของตระกูลอานกับท่านเอิร์ลฉางเซิ่งนั้น ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งก็ถึงกับต้องอ้าปากค้าง ทุกคนต่างพากันดวงตาเบิกโพลง ใบหน้าตื่นตกใจ！

！