บทที่ 5700 เข้าใจแต่แสร้งทำเป็นเลอะเลือน(2)

พูดไป เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน: “ในเมื่อเป็นแบบนี้ ถ้าอย่างนั้นดิฉันก็ไม่รบกวนการพักผ่อนของคุณชายแล้ว รอให้คุณชายจัดการเรื่องในมือเสร็จ ถ้าหากยังต้องการพบดิฉันละก็ ก็ติดต่อดิฉันได้ทุกเมื่อ”

เย่เฉินกล่าว: “คืนนี้ผมไปวิลล่าเขาของช็องเซลีพบคุณตาคุณยายของผมก่อน ดึกอีกสักหน่อย ผมจะนำโอสถมาด้วย ไปเยี่ยมเยียนที่โฮมสเตย์จื่อจิน ในเมื่อวันนี้ผมได้รับปากคุณตาทั้งสามท่านเอาไว้แล้ว จะมอบโอกาสให้พวกเขา แน่นอนว่าจะให้พวกเขารอนานเกินไปไม่ได้ โดยเฉพาะคุณปู่ซุนท่านนั้น สภาพร่างกายของเขายากที่จะรอต่อไปแล้ว”

ทันทีที่หลินหว่านเอ๋อร์ได้ยินว่าตอนกลางคืนเย่เฉินจะไปที่โฮมสเตย์จื่อจิน ถามอย่างตื่นเต้น: “คืนนี้คุณชายจะมาที่โฮมสเตย์จื่อจินจริงหรือ?”

เย่เฉินกล่าวอย่างมุ่งมั่น: “แน่นอน เพียงแต่ก็ต้องดูว่าคุณหลินกับคุณตาทั้งสามท่านสะดวกหรือไม่ ถ้าหากไม่สะดวกละก็ วันหลังก็ได้”

“สะดวกค่ะสะดวก สะดวกแน่นอ!”หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวอย่างตื่นเต้นเป็นอย่างมาก: “ถ้าหากคุณชายไม่อยากกลับไปกลับมา ดิฉันสามารถขับเฮลิคอปเตอร์ไปรับคุณชายที่ช็องเซลีเซียนสปาได้!”

เย่เฉินยิ้มกล่าว: “คุณหลินไม่จำเป็นต้องวนกลับไปกลับมา คืนนี้ผมจะขับรถมาเอง ถ้าหากคุณหลินไม่อยากให้คนรับใช้ของโฮมสเตย์จื่อจินเห็นเข้า ก็ให้พวกเขาหลับไปก่อนล่วงหน้าก็ได้”

หลินหว่านเอ๋อร์รีบกล่าว: “คุณชายมาคืนนี้ กับกลับไปตอนวันนี้เช้าไม่ใช่เรื่องเดียวกัน พวกคนรับใช้กลับไปก่อนกำหนด นอกเสียจาก......”

เย่เฉินถามอย่างไม่รู้ตัว: “นอกเสียจากอะไร?”

หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวอย่างเขินอาย: “นอกเสียจาก......นอกเสียจากคุณชายมาคืนนี้ก็ไม่ได้ตั้งใจจะกลับไปแล้ว......”

เย่เฉินรีบกล่าว: “แค่กแค่ก......จะทำอย่างนั้นได้ยังไงครับ..... .คุณหลินวางใจ ผมคงอยู่ไม่นาน ถึงเวลานั้นก็ให้คุณตาทั้งสามท่านรออยู่ที่สวนของบ้านคุณเถอะ......”