บทที่ 5702 เงียบสนิท（2）

ในเวลาหลายชั่วโมงที่ผ่านไป เธอควบคุมความคิดเหลวไหลเอาไว้ไม่อยู่เลย

บางชั่วพริบตา ถึงขนาดที่ว่าเธออยากไปเมืองจินหลิงด้วยตัวเองสักเที่ยว ดูว่าเป็นใครกันแน่ที่เอารูปรูปนี้ออกมากล่าวเตือนตัวเอง

แต่ว่าความคิดนี้อยู่แค่ในหัวของเธอเพียงชั่วพริบตาเท่านั้น ก็ถูกเธอปฏิเสธไปในทันที

นิสัยระมัดระวัง กำหนดให้เธอไม่กล้าเสี่ยง

เรื่องเดียวที่เสี่ยงอันตรายที่สุดที่เธอเคยทำในชั่วชีวิตนี้ ก็คือลงมือจัดการหลินจู๋ว์หลู หลังจากที่เขาปฏิเสธตัวเอง

และครั้งนั้นเธอจัดการด้านหลังของหลินจู๋ว์หลู ให้หลินจู๋ว์หลูรับมือไม่ทัน

แต่ครั้งนี้ เป็นคนลึกลับคนหนึ่งซ่อนอยู่ด้านหลังของตัวเอง เธอจะกล้าเปิดเผยตัวเองในขอบเขตการมองเห็นของอีกฝ่ายได้ยังไง

เธอเลยทำได้แค่เคารพรักอยู่ห่าง ๆ

อู๋เทียนหลินจัดหาที่พักให้ผู้อาวุโสสามท่านที่ห้องโถงลับไว้ชั่วคราว จากนั้นก็รีบขอเข้าพบอู๋เฟยเยี่ยน

หลังจากพบ เขาก็ถามอู๋เฟยเยี่ยนอย่างอดทนรอไม่ไหว : “ผู้มีพระคุณครับ คุณรีบร้อนให้ผมกลับมาขนาดนี้ มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกะทันหันเหรอครับ ?”

อู๋เฟยเยี่ยนสีหน้าบึ้งตึงขั้นสุด พูดด้วยเสียงเย็นชา : “ตัวตนของฉันถูกเปิดเผยแล้ว”

“อะไรนะครับ ? !” อู๋เทียนหลินถามด้วยความตกใจไม่หยุด : “ผู้มีพระคุณ……คุณไม่เคยออกจากที่นี่มายี่สิบปีแล้ว ใครจะเปิดเผยตัวตนของคุณ ? หรือว่าเป็นท่านเอิร์ลติ้งหยวน ? !”