บทที่ 5705 ดวงชะตาเกิดไม่เพียงพอ（2）

ในภูเขาแสนลี้ มีเขตหวงห้ามที่ลับตาคนแห่งหนึ่ง

ในร้อยรัศมีที่นี่ไม่มีประชาชนที่อยู่อาศัยเลย เนื่องจากตั้งแต่เมื่อหลายร้อยปีก่อน ที่นี่มีชี่พิษที่แปลกประหลาดอย่างหนึ่งอยู่ ชี่พิษโอบล้อมอยู่ที่นี่ไม่กระจัดกระจายหายไป ขอเพียงคนเข้าไปในนี้ ก็จะปวดหัวคลื่นเหียนและหลงทิศทาง ไม่ว่าเดินไปทางไหน สุดท้ายก็จะวนไปข้างนอกชี่พิษ และหลังจากสูดชี่พิษเข้าไป อาการปวดหัวและคลื่นเหียนจะยืดเยื้อนานนับเดือน เจ็บปวดทรมานขั้นสุด มีคนที่แกว่งเท้าหาเสี้ยนอยากจะเข้าไปสืบภายในชี่พิษให้ถ่องแท้ สุดท้ายก็ตายอยู่ในนั้น

ดังนั้น นานวันเข้า ชาวเขาโดยรอบเคารพรักที่แห่งนี้อยู่ห่าง ๆ กันหมด มองที่นี่เป็นเขตหวงห้ามโดยสมบูรณ์

เพียงแต่ชาวเขาพวกนี้ไม่รู้ ใจกลางชี่พิษนี้ อันที่จริงเป็นถ้ำที่เมิ่งฉางเชิงเก็บตัวฝึกฝน

และชี่พิษพวกนั้น เป็นเพียงค่ายกลที่เขาวางไว้รอบ ๆ เพื่อมาตัดขาดการล่วงล้ำจากคนธรรมดา

เขาตั้งอกตั้งใจค้นหาวิชาเต๋า ต้องการเพียงอายุวัฒนะ ใช้ชีวิตอยู่ตัวคนเดียวในภูเขาแห่งนี้นับร้อยปีแล้ว

ตอนนั้นที่อู๋เฟยเยี่ยนกับหลินจู๋ว์หลูถูกกองทัพราชวงศ์ชิงตามมาถึงภูเขาแสนลี้ ก็จนตรอก ทะลวงเข้าไปในชี่พิษที่ไม่มีที่สิ้นสุดนี้โดยไม่รีรอ

หากไม่ใช่ว่ากองทัพราชวงศ์ชิงวางเพลิงเผาภูเขา ยั่วยุให้เมิ่งฉางเชิงโกรธ เขาก็จะไม่ช่วยสองคนนี้เอาไว้อย่างปุบปับหรอก

หลังจากเมิ่งฉางเชิงช่วยทั้งสองคนไว้ จึงเพิ่งได้รู้ว่า โลกข้างนอกประสบการเปลี่ยนแปลงอันรุนแรง ราชวงศ์ของชาวฮั่นถูกแมนจูโค่นล้ม เรื่องนี้ทำให้เขาที่เป็นชาวฮั่นเหมือนกัน รู้สึกเสียดาย

และเป็นเพราะเช่นนี้ เขาจึงรับอู๋เฟยเยี่ยนกับหลินจู๋ว์หลูเป็นศิษย์ ถ่ายทอดความสามารถให้พวกเขา ให้พวกเขาสานต่อภารกิจต่อต้านราชวงศ์ชิง

ส่วนตัวเขาเอง ยังคงไม่เต็มใจที่จะแยกจากความปรารถนาแห่งอายุวัฒนะอยู่ดี จึงอยู่ฝึกฝนในภูเขาแสนลี้อย่างยากลำบากต่อ

ในเวลานี้ ความรู้สึกของอู๋เฟยเยี่ยน ปลิวไปที่ปี 1662 อีก

เธอในตอนนั้น คิดเพียงอยู่ด้วยกันกับหลินจู๋ว์หลูศิษย์พี่เท่านั้น อุทิศตัวเองเพื่อภารกิจต่อต้านราชวงศ์ชิง จวบจนชีวิตหาไม่

พวกเขาลอบสังหารอู๋ซานกุ้ยด้วยกัน กลับไม่เคยคิด ข้างกายอู๋ซานกุ้ยเอาชนะคนมีความสามารถอันแปลกประหลาดมากมายด้วยวิธีการทุกรูปแบบ การลอบสังหารล้มเหลว นักรบที่เข้าร่วมการเคลื่อนไหวกับพวกเขาด้วยกันตายในสนามรบแทบหมด ส่วนเธอกับศิษย์พี่สู้ตายจึงจะหาทางออกจากสถานการณ์ที่ลำบากได้

หลังจากการเคลื่อนไหวล้มเหลว ทั้งสองคนก็ห่อเหี่ยวเป็นอย่างมาก และตอนนั้นราชวงศ์หมิงใต้แทบจะล่มสลาย ในพื้นที่ไม่มีกำลังสำคัญที่ต่อต้านราชวงศ์ชิงแล้ว ครั้นแล้วหลินจู๋ว์หลูก็เสนอให้เธอ ทั้งสองคนไปใต้หวันเพื่อไปขอพึ่งพาอาศัยโคซิงกาเจิ้งเฉิงกงพร้อมกัน หวังว่าสามารถติดตามโคซิงกา สานต่อปณิธานอันยิ่งใหญ่ที่ต่อต้านราชวงศ์ชิง