บทที่ 5729 เอ่ยถามความคิดเห็น (2)

คุณยายอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “เฉินเอ๋อ ดื่มเหล้าแล้วอย่าขับรถเองเลย ให้น้าชายรองขับไปส่งเถอะนะ”

เย่เฉินยิ้มและพูดว่า "คุณยายครับไม่ต้องเป็นห่วง แอลกอฮอล์ถูกพลังภายในของผมเผาผลาญไปหมดแล้ว ผมจะไม่ขับรถตอนเมาแน่นอน”

หลังจากพูดจบ เย่เฉินก็เอ่ยต่อไปว่า "คุณตา คุณยายครับ เรื่องค่ายกลของโฮมสเตย์ว่านหลิ่ว เดี๋ยวผมจะเอายาอายุวัฒนะมาให้ที่นี่ ถ้าพวกท่านสองคนอาศัยอยู่ในจินหลิงอีกระยะหนึ่ง สภาพร่างกายของคุณจะดีขึ้นกว่าเดิมแน่นอน”

คุณยายพูดขึ้นโดยไม่รู้ตัวว่า "เฉินเอ๋อ อย่าเอายาอายุวัฒนะมาให้เราเลย เสียเวลาเปล่า......”

ชายชราที่อยู่ด้านข้างพูดขึ้นอย่างจริงจังว่า "ผมบอกแล้วใช่ไหมว่าทุกอย่างให้เฉินเอ๋อจัดการ อย่าขัดคำสั่งผมได้ไหม”

สำหรับอานฉี่ซานนั้นเขาได้กินยาอายุวัฒนะไปแล้วทั้งเม็ด ดังนั้นค่ายกลจึงไม่ได้สำคัญสำหรับเขามากนัก แต่สิ่งที่เขายืนกรานที่จะทำคือตรรกะพื้นฐาน เมื่อบอกไปแล้วว่าจะทำตามการตัดสินใจของเย่เฉิน ดังนั้นไม่ว่าเย่เฉินจะตัดสินใจอย่างไร ดีหรือไม่ดีก็ควรทำตาม

ความคิดของหญิงชรานั้นเรียบง่าย เธอรู้สึกละอายใจเล็กน้อย แต่หลังจากได้ยินสิ่งที่ชายชราพูดจึงได้รู้ว่าตนเองมองมุมแคบเกินไป เธอพยักหน้าอย่างรวดเร็วพูดว่า "เฉินเอ๋อ ตาของหลานพูดถูก จากนี้ไปเราจะฟังความคิดเห็นของหลาน หลานเพียงตัดสินใจแทนเราก็พอ”

เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อยและพูดขึ้นอีกครั้งว่า “ครับคุณยาย ตอนนี้อาจารย์หงอยู่ในโรงแรมน้ำพุร้อนที่เชิงเขาเพื่อฝึกฝนผม คุณยายกับและเขาถือว่ารู้จักกัน พรุ่งนี้ผมจะให้เขาเดินทางมาเยี่ยมนะครับ จากนี้ไปถ้ามีอะไรก็ให้เขามาจัดการได้ทุกอย่างที่ต้องการ”

หญิงชราอุทานออกมาว่า "อาจารย์หงอยู่ที่นี่จริงหรือ?"

"ครับ" เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม "เขาต้องการอยู่ที่นี่ไม่ไปไหน ไล่ก็ไม่ไป ผมเลยให้เขามาเป็นผู้ฝึกผมแทน”

หลังจากพูดจบ เย่เฉินก็ยืนขึ้นแล้วพูดอย่างสุภาพว่า "คุณตา คุณยาย คุณอา คุณน้าแล้วก็นักสืบหลี่ นี่ก็ดึกแล้ว ผมต้องรีบไปหาเพื่อน ขอตัวก่อนนะครับ!"

อานฉี่ซานรีบพูดว่า "เฉินเอ๋อ เราจะไปส่งที่ประตู"

ทุกคนพากันลุกขึ้นเดินไปส่งเย่เฉินพร้อมกับอานฉี่ซาน

เย่เฉินเปิดประตูรถ BMW ก่อนที่จะขึ้นรถเขาพูดกับทุกคนว่า "ดึกมากแล้วครับ คุณตาคุณยายรีบไปพักผ่อนเถอะครับ"