บทที่ 5732 พลังแห่งโชคชะตา (1)

คำพูดของหลินหว่านเอ๋อร์ทำให้เย่เฉินมีกำลังใจมากขึ้น

เขารีบถามออกมาว่า “ดวงชะตามังกรขั้นสูง สามารถเพิกเฉยต่อวิถีแห่งสวรรค์ได้ เช่นนั้นมันก็เหมือนกับตำนานที่เหล่าผู้บำเพ็ญเล่าขานกันมาสามารถบรรลุขึ้นสู่สวรรค์ได้อย่างรวดเร็วไม่ใช่หรือไง? !”

หลินหว่านเอ๋อร์ยิ้มออกมา “คุณชายคิดมากเกินไปแล้ว การบรรลุขึ้นสู่สวรรค์ที่จริงเป็นเพียงการคาดเดาของพวกที่ศึกษาเกี่ยวกับโจวอี้เท่านั้น ผู้คนต่างคิดว่าเมื่อฝึกฝนไปถึงระดับหนึ่งแล้ว พวกเขาจะสามารถบรรลุและก้าวไปสู่อีกโลกหนึ่งได้ เหมือนกับโลกแห่งเซียนที่ชาวตะวันออกเล่าขาน โลกแห่งเทพตามที่ชายตะวันตกร่ำลือ แต่ในความเป็นจริง จากความเข้าใจที่ฉันมีต่อโจวอี้ ไม่ว่าจะบำเพ็ญหรือฝึกฝนนานแค่ไหน ความจริงมันก็แค่ทำให้อายุยืนยาวและเพิ่มความแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น”

เย่เฉินถามอย่างนอบน้อม “คุณหลินช่วยอธิบายให้ละเอียดกว่านี้ได้ไหมครับ?”

หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้าเล็กน้อย พูดอย่างจริงจัง “คุณชาย อายุยืนยาวและความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้น มันบ่งชี้ว่าแก่นแท้ของสิ่งต่าง ๆ จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง เฉกเช่นเดียวกับต้นไม้ ไม่ว่ามันจะสูงแค่ไหน มีอายุยืนยาวเพียงใด มันก็ยังเป็นแค่ต้นไม้อยู่ดี ไม่มีวันเปลี่ยนเป็นมนุษย์หรือปีศาจต้นไม้ นางไม้ หรือเทพแห่งพฤกษา”

“และในบางครั้งการบำเพ็ญที่เพิ่มพูนของมัน อาจทำให้มันผลิดอก ออกผล ประสบความสำเร็จเกินความคาดหมาย แต่ด้วยเนื้อแท้ของมันแล้ว มันก็ยังเป็นต้นไม้อยู่ดี”

เย่เฉินพยักหน้าพร้อมพูดว่า “หรือพูดอีกอย่างก็คือ ต่อให้คนบรรลุวิถีสวรรค์ที่พันธนาการเอาไว้ไปได้ ก็ยังเป็นคนอยู่ดี เพียงแต่เป็นคนที่มีอายุยืนนานและความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้น?”

“ใช่” หลินหว่านเอ๋อร์ยิ้มพร้อมพูดออกมา “นี่แหละคือความจริงของโจวอี้ มนุษย์สามารถก้าวข้ามวิถีสวรรค์ไปได้ แต่หลังจากก้าวข้ามวิถีสวรรค์ไปแล้ว ก็ยังเป็นได้แค่มนุษย์ ไม่อาจเป็นเทพได้”

“หากระยะเวลาหนึ่งหมื่นปีคือขีดจำกัดแห่งวิถีสวรรค์ของมารดาแห่งชาผูเอ่อร์ เช่นนั้นเมื่อกำหนดเวลาหมื่นปีใกล้เข้ามา มันต้องเผชิญหน้ากับหายนะแห่งทัณฑ์สวรรค์”

“หากมันไม่สามารถเอาชีวิตรอดจากทัณฑ์สวรรค์ได้ มันก็จะดับสลายไป”