บทที่ 5742 ผมไปกับคุณด้วย!(1)

“คุณชายเดาไม่ผิด!”

หลินหว่านเอ๋อร์ปลายสายโทรศัพท์ทางด้านนั้น กล่าวกับเย่เฉินอย่างไม่ปิดบัง: “ข้าน้อยจะไปที่เตียนหนาน จะไปเดี๋ยวนี้!”

เย่เฉินถามอย่างไม่เข้าใจ: “คุณไปเตียนหนานทำไม?”

หลินหว่านเอ๋อร์ถอนหายใจเบาๆ กล่าวด้วยน้ำเสียงกลัดกลุ้มใจ: “คุณชาย นับตั้งแต่มารดาแห่งชาผูเอ่อร์การพ้นบาปล้มเหลว หลังจากที่ข้าน้อยออกจากเตียนหนาน ในระยะเวลาสามร้อยปีนี้ ข้าน้อยไม่เคยกลับไปที่เตียนหนาน เกรงว่าอู๋เฟยเยี่ยนจะจัดวางกับดักไว้ที่เตียนหนานรอให้ฉันไปติด”

พูดไป หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวอีกว่า: “หน่วยบัญชาการกองทัพทั้งห้าของอู๋เฟยเยี่ยนน่าจะเข้าสู่สภาวะนิ่งเงียบเรียบร้อยแล้ว ต่อให้เธอยังทิ้งหูตาไว้ที่เตียนหนาน เกรงว่าฝนตอนนี้ก็คงจะถอยทัพกลับไปที่หน่วยบัญชาการกองทัพกลางแล้ว หรืออาจจะหยุดการสืบสวนทั้งหมดเอาไว้ทันที รอคำสั่ง ตอนนี้เป็นเวลาที่ดีที่ข้าน้อยจะกลับไปที่เตียนหนาน!”

เย่เฉินกล่าว: “คุณหลินอย่าได้ชะล่าใจอย่างเด็ดขาด! ความสำคัญของคุณที่มีต่ออู๋เฟยเยี่ยนมากเกินกว่าใครบนโลกใบนี้ ถ้าหากเธอยังทิ้งกับดักที่จะจับคุณเอาไว้ที่เตียนหนาน คุณผลีผลามกลับไป จะต้องมีอันตรายมากอย่างแน่นอน!”

หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวด้วยรอยยิ้มบาง: “คุณชายไม่เข้าใจอู๋เฟยเยี่ยน ถ้าหากคุณชายเข้าใจเธอก็จะรู้ว่า เธอเป็นคนที่รอบคอบเป็นอย่างมากคนหนึ่ง กลัวว่าจะเปิดเผยตัวตนต่อหน้าคนที่ไม่ช่สมาชิกคนสำคัญ ดังนั้น ถ้าหากเธอจะไปที่เตียนหนาน ถ้าอย่างนั้นสมาชิกขององค์กรพั่วชิงที่ลงหลักปักฐานอยู่ที่เตียนหนานจะต้องถอยทัพออกจากเตียนหนานไปก่อนแล้วอย่างแน่นอน ตอนนี้เธอยังมีเวลาอีกยี่สิบกว่าชั่วโมงกว่าจะถึงเตียนหนาน เตียนหนานในตอนนี้ จะต้องเป็นสถานที่ที่องค์กรพั่วชิงเข้าไปไม่ได้”

เย่เฉินถามเธอ: “คุณหลินจะไปเตียนหนานทำไม?”

หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวด้วยน้ำสัยงโศกเศร้า: “ข้าน้อย...... ข้าน้อยอยากจะไปเคารพต่อหน้าหลุมศพของพ่อของฉันสักครั้ง ตอนนั้นที่ข้าน้อยได้ฝังเสื้อผ้าของพ่อของฉันไว้ที่ภูเขาลูกหนึ่งใกล้กับบ้านของคุณยาย นั่นเพียงแค่เพื่อให้อู๋เฟยเยี่ยนสับสน อัฐิของพ่อ ถูกข้าน้อยฝังเอาไว้ในสถานที่ที่มีเพียงข้าน้อยคนเดียวเท่านั้นที่รู้”