บทที่ 5748 การถ่ายทอดสำเร็จ(2)

เธอจ้องมองภาพเส้นทางการบินตรงหน้าคนเดียว จดจ้องข้อมูลความสูง ความเร็วด้านบน อดไม่ได้ที่จะก่นด่าเบาๆ: “ยิ่งเทคโนโลยียุคปัจจุบันพัฒนาไปเร็วมากเท่าไหร่ ไอ้พวกสารเลวพวกนี้ก็ยิ่งแสวงหาแต่ผลประโยชน์มากเท่านั้น เครื่องบินคองคอร์ดในตอนนั้น หนึ่งชั่วโมงสามารถบินได้สองพันกว่ากิโลเมตร เครื่องบินในตอนนี้คาดไม่ถึงว่าจะบินไม่ถึงแม้แต่หนึ่งพันกิโลเมตร ที่สามารถบินได้หนึ่งพันกิโลเมตร ระยะทางในการบินก็ไม่ยาวพอ!”

เมื่อลูกเรือคนหนึ่งเห็นว่าเธอโมโหขึ้นมาหน่อยๆ ก็รีบก้าวไปข้างหน้า เอ่ยกล่าวอย่างนอบน้อม: “ผู้มีพระคุณโปรดระงับความโกรธ ระยะทางในการบินนี้ของพวกเราไกลเกินไปจริงๆ ต่อให้มีเครื่องบินคองคอร์ดก็ยากที่จะทำได้เช่นกัน ระยะทางในการบินมากสุดของมันมีเพียงแค่ห้าถึงหกพันกิโลเมตรเท่านั้น จากบัวโนสไอเรสบินไปเมลเบิร์นละก็ เครื่องบินคองคอร์ดสามารถบินได้เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น อีกทั้งระหว่างนี้เป็นมหาสมุทรทั้งหมด พวกเราเองก็หาที่เหมาะสมในการลงจอดเพื่อเติมน้ำมันไม่ได้”

อู๋เฟยเยี่ยนโบกไม้โบกมืออย่างหมดความอดทน ส่งสัญญาณให้อีกฝ่ายเห็นว่าอย่ามารบกวนตน เธอเองก็รู้ว่าเครื่องบินความเร็วเหนือเสียงมีข้อเสียมากมาย ใช้ของเล่นนั้นมาบินเส้นทางระยะไกล ทำให้คนเป็นบ้าได้พอๆกันกับการขับรถยนต์พลังงานใหม่ในระยะทางไกล ดังนั้นนี่ก็ไม่ต้องพูดให้มากความอีก เพียงแค่ความกลัดกลุ้มภายในใจ ไม่ได้รับการระบาดออกไปเสียที

ในเวลานี้เอง โทรศัพท์ดาวเทียมที่อยู่ตรงหน้าเธอก็ดังขึ้นกะทันหัน

เธอก้มหน้า จ้องมองตัวหนังสือสามตัวบนโทรศัพท์ที่เขียนว่า“เฉินจื้อหมิน” ทันใดนั้นก็นั่งตัวตรงทันที จากนั้นเธอก็รับโทรศัพท์ กล่าวถามเสียงเย็นชา: “คนตระกูลอานมีข่าวอะไรไหม?”

ปลายสายทางด้านนั้น เฉินจื้อหมินน้าเขยเล็กของเย่เฉินรีบกล่าว: “รายงานผู้มีพระคุณ กระผมเพิ่งจะติดต่ออานโยวโยวได้ครับ”

อู๋เฟยเยี่ยนกัดฟันกล่าว: “พวกมันยังไม่ตายจริงๆด้วย!”

พูดจบ เธอก็ถามอีก: “สืบข่าวได้ความอะไรบ้างหรือไม่?!”

เฉินจื้อหมินกล่าวอย่างนอบน้อม: “กระผมโทรศัพท์หาท่าน ก็เป็นเพราะอยากจะรายงานสถานการณ์บางอย่างกับท่าน”

อู๋เฟยเยี่ยนพ่นออกมาคำหนึ่งอย่างเย็นยะเยือก: “ว่า!”

เฉินจื้อหมินรีบเอ่ยกล่าวอย่างกระชับและรัดกุม: “อานโยวโยวบอกผมว่า คนที่ช่วยครอบครัวของพวกมันที่เมืองจินหลิง กับคนที่ช่วยพวกมันที่นครนิวยอร์ก เป็นคนเดียวกัน!”