บทที่ 5777 ดีมาก็ดีตอบ（2）

“ดังนั้น ในส่วนนี้ ผมคิดว่าถ้าอะเฉินไม่รู้ จะต้องไม่พูดคำนี้ออกมาแน่”

ซูหลานได้ยินเขาพูดจบ ก็เข้าใจทันที พึมพำไปว่า：“คุณพูดมีเหตุผลดี！พอคุณพูดแบบนี้ ฉันก็คิดว่าอะเฉินไม่ล้อพวกเราเล่นแน่”

พูดจบ เธอก็เหงื่อออกที่มือด้วยความตื่นเต้น พูดว่า：“งั้น……งั้นพวกเรามีโอกาสได้ทดลองทางคลินิกของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนจริง ๆ ใช่ไหม？！ถ้าเป็นแบบนั้น พวกเราก็มีโอกาสมีชีวิตอยู่ต่อ？”

หูเล่อฉีพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม พูดว่า：“ผมว่าเรามีโอกาสสูงครั้งนี้！”

พูดไป หูเล่อฉีก็หยิบโทรศัพท์มือถือเพื่อหาข้อมูลตั๋ว โพล่งออกมาว่า：“มีเที่ยวบินจากต้าหลี่ไปจินหลิงตอนบ่ายสอง ผมจะจองตั๋วตอนนี้ พวกเรารีบกลับไปลาทุกคนกันเถอะ แล้วไปสนามบินกัน！”

……

เย่เฉินและหลินหว่านเอ๋อร์ลงจากภูเขาแล้ว ก็มารับรถที่โซโร ออกเดินทางจากโซโร และขับไปที่ผูเอ่อร์

ผูเอ่อร์คือที่อยู่ของพ่อแม่หลินหว่านเอ๋อร์ และก็เป็นจุดแรกในการหนีของหลินหว่านเอ๋อร์ครั้งนี้ เย่เฉินมาเตียนหนานกับหลินหว่านเอ๋อร์ จุดประสงค์หนึ่งคือการร่วมเดินทางกับเธอเพื่อเยี่ยมชมสถานที่เก่า ๆ ดังนั้นครั้งนี้ ไม่เพียงแต่เดินทางไปผูเอ่อร์กับหลินหว่านเอ๋อร์เท่านั้น แต่ยังไปที่สิบสองปันนาจากผูเอ่อร์ เพื่อตามหาสระสวรรค์ในภาพวาดหลินหว่านเอ๋อร์ด้วย

ส่วนเบาะแสของอู๋เฟยเยี่ยน ตอนนี้เย่เฉินก็ไม่สนใจอีกต่อไป

เพราะเขารู้ดีว่า ในเมื่ออู๋เฟยเยี่ยนปรากฏตัวภูเขาหลังเต่าแล้ว นั่นหมายความว่าคราวนี้เธอได้เข้าสู่โลกอย่างสมบูรณ์แล้ว และเมื่อเข้าสู่โลกโดยสมบูรณ์ ก็จะถูกบันทึกโดยกล้องต่าง ๆ แน่นอน อู๋เฟยเยี่ยนจะถูกติดตามและถ่ายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แค่ให้ซุนจือต้งช่วยเอากล้องบันทึกออกมา ก็สามารถค้นหาการเคลื่อนไหวของอู๋เฟยเยี่ยนในประเทศได้แล้ว

ดังนั้น เย่เฉินจึงรู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองไม่ต้องไปสนใจสถานการณ์ของอู๋เฟยเยี่ยนแล้ว จากความแข็งแกร่งของอู๋เฟยเยี่ยน ตัวเองเข้าไปใกล้มีแต่จะทำให้เรื่องแย่ลง สู้ให้เธอไปในที่ที่ตัวเองอยากไปก่อน พอเธอไปในที่ที่ตัวเองอยากไปแล้ว ค่อยติดตามเบาะแส ตามรอยเธอไป

แค่สุดท้ายสามารถล็อกว่าเธอเข้าไปในภูเขาแสนลี้จากไหน ซึ่งปกติแล้วสามารถไปถึงตำแหน่งเมิ่งฉางเชิงในตอนนั้น โดยแม่นยำในระยะร้อยไมล์ หรือในระยะที่เล็กกว่าก็ตาม