บทที่ 58 ดีนะที่มีนาย

บทที่ 58 ดีนะที่มีนาย

“แน่นอน นายแค่รับผิดชอบพูด”

ท่าฉียิ้มเยือกเย็น และพูดขึ้น “ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน พวกหลอกลวงอย่างพวกนาย ปกติหลอกคนกันยังไง”

เย่เฉินยักไหล่ แล้วพูด “ตอนแรกผมก็ไม่อยากเปิดโปงการหลอกลวงของพวกคุณ แต่พวกคุณขอมา ผมก็ไม่รู้จะปฏิเสธอย่างไร”

“หลอกลวง นายจะบอกว่า พวกเราตาไม่ถึงงั้นหรือ?”

กัวหมิงที่ปกตินิ่งเฉยไม่ไหวติง อยู่ ๆ ก็หัวเราะและพูดขึ้น

เย่เฉินมองไปครู่หนึ่ง ยิ้มอย่างเยือกเย็นและพูดขึ้น “ในที่นี่คุณนั่นแหละที่โง่ที่สุด......”

“แก อยากตายหรือ!” กัวหมิงโกรธอย่างมาก

เย่เฉินไม่สนใจ เขาพูดต่อ “หยกยังไงก็คือหยก ยังถือว่าพวกหลอกลวงอย่างพวกคุณยังมีจิตสำนึก”

เขาพูดต่อ “แต่หยกชิ้นนี้ไม่ใช่หยกเซว่ซือในสมัยราชวงศ์โจว และยังไม่ได้รับการดูแลอย่างดี ก็แค่หยกเหลืองชั้นดีชิ้นหนึ่งเท่านั้น พื้นผิวไม่เลว และยังมีราคา แต่ราคาตลาดแพงสุดก็แค่ห้าแสน”

“ถุย นายมองไม่เห็นสีแดงของหยกชิ้นนี้หรือ?” ท่านฉีพูดและด่าขึ้น

เย่เฉินพูดต่อ “สีแดง ก็เป็นเพราะการกัดเซาะของแร่แมงกานีสที่มีสาร subanganate คุณคงไม่คิดว่ามันชุ่มไปด้วยเลือดของชนชั้นสูงหรอกใช่ไหม?”

“แล้วความรู้สึกว่าอุ่น ๆ ที่พวกเรารู้สึกได้ละ?” ฉินกางขมวดคิ้วและรีบถามขึ้น

เย่เฉินส่ายหัวและพูด “สิ่งนี้ยิ่งใช้เทคนิคน้อยกว่าอีก เกิดจากหญ้าของแอฟริกา นำรากของมันมาบดและละลายน้ำ นำหยกชิ้นนี้ลงไปแช่เป็นเวลาประมาณครึ่งปี สุดท้ายก็ได้ผลลัพธ์นี้ออกมา ที่จริงแล้วไม่ใช่ความรู้สึกอุ่นหรอก แต่เป็นอาการประสาทหลอนชนิดหนึ่งเท่านั้นเอง........อยากแก้ไขไม่อยากเลย นำไฟมาเผาหยกชิ้นนี้ก็ได้แล้ว”

“นี่แก! กล้าพูดเพ้อเจ้อได้ยังไง!” เจ้าอ้วนพูด และยืนขึ้นตบโต๊ะ

หลี่ไท่หลายหน้าดำคร่ำเครียด มองไปที่เจ้าอ้วน แล้วพูด “เอาหยกออกมาเผาดูไหมล่ะ?”

เจ้าอ้วนเหงื่อไหลไปท่วมตัว พูดขึ้น “เผาอะไรกัน แกตั้งใจหลอกคนชัด ๆ พวกท่านอย่าไปฟังมันพูดไร้สาระ”

ฉินกางใช้นิ้วเคาะโต๊ะ พูดขึ้น “ถ้าผ่านไฟ แล้วคุณสมบัติยังเหมือนเดิม ฉันจะซื้อทันที แต่ถ้าหากไม่เหลือคุณสมบัติ นายรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น......พวกเราตระกูลฉินถึงช่วงนี้จะมีเรื่องเกิดขึ้น แต่ใช่ว่าจะยอมให้คนอื่นมากดหัวได้ง่าย ๆ !”

ซ่งหวั่นถิงพยักหน้าและพูด “ถ้าหากสิ่งที่คุณชายเย่พูดไม่เป็นความจริง เอาไปผ่านไฟก็ไม่เป็นอะไร หยกเผาไปก็ไม่เกิดความเสียหาย แต่ถ้าหากสิ่งที่คุณชายเย่พูดถูกละก็ นายต้องรับผิดชอบเรื่องในวันนี้”

เจ้าอ้วนนิ่งไปและเหงื่อไหลจนท่วม

ทั้งสามตระกูลนี้ เขาไม่สามารถจะทำผิดต่อตระกูลใดตระกูลหนึ่งได้เลย

งานในวันนี้ เป็นเพราะท่านฉีต้องการหลอกเงินจากซ่งหวั่นถิง หลังจากนั้นค่อยแบ่งส่วนแบ่งกัน

คิดไม่ถึงว่าจะมีคนชื่อเย่เฉินเข้ามาขัดขวาง อีกทั้งยังเปิดเผยแผนการทั้งหมดอีก

จริง ๆ แล้วก่อนหน้านี้เย่เฉินไม่ได้มีความรู้เกี่ยวกับหยก

แต่เป็นเพราะตำราเก้าเสวียนเทียนจิง ทำให้เขาพอมองออกว่าหยกชิ้นนี้มีปัญหา

และก็ไม่รู้ว่าทำไม ตอนที่เห็นหยกชิ้นนี้ คำตอบพวกนั้นก็แล่นเข้ามาในหัวของเขา

แต่ดูแล้ว การตรวจสอบหยกน่าจะเป็นเทคนิคส่วนหนึ่งที่อยู่ในตำราเก้าเสวียนเทียนจิง

เมื่อเห็นว่าเจ้าอ้วนไม่ยอมพูด เย่เฉินก็ยิ้มอย่างเยือกเย็นและพูดขึ้น “ทำไม?กลัวแล้ว?ไม่กล้ารับคำท้าแล้ว?”