บทที่ 5841 มีเขาแค่เพียงคนเดียวเท่านั้น(1)

เมื่อได้ยินความสงสัยของหลินหว่านเอ๋อร์ แม่ชีเฒ่าก็กล่าวอธิบายอย่างจริงจัง: “ไม่ปิดบังคุณหลิน จากที่นี่ไปข้างหน้าอีกห้าสิบลี้ ก็คือสถานที่ที่คุณหลินกับคุณเย่จะไป แต่ว่าสถานที่แห่งนี้ คุณหลินสามารถไปได้ อู๋เฟยเยี่ยนก็สามารถไปได้ แต่มีเพียงคุณเย่ที่ไปไม่ได้”

“ซือไท่รู้จักอู๋เฟยเยี่ยน?!”

เมื่อได้ยินแม่ชีเฒ่าเอ่ยถึงอู๋เฟยเยี่ยน ในใจของหลินหว่านเอ๋อร์ก็ตกตะลึงไป

เธอคิดเกี่ยวกับตัวตนของแม่ชีเฒ่าท่านนี้ไม่ตกจริงๆ แล้วก็คิดไม่ต้องว่าทำไมเธอได้มีพลังวิเศษมากมายขนาดนี้ รู้จักเย่เฉิน รู้จักตนก็ช่างแล้ว แต่รู้จักแม้กระทั่งอู๋เฟยเยี่ยน

เธอสามารถพูดชื่อของอู๋เฟยเยี่ยนออกมาได้ ก็พิสูจน์ได้ว่าเธอจะต้องมีความเข้าใจต่อชีวประวัติของอู๋เฟยเยี่ยน

กล่าวอีกนัยหนึ่ง เธอจะต้องรู้ว่า อู๋เฟยเยี่ยนมาจากราชวงศ์หมิงเมื่อสามร้อยกว่าปีก่อน มีชีวิตมาจนถึงกระทั่งตอนนี้

หลินหว่านเอ๋อร์จ้องมองแม่ชีเฒ่า พึมพำในใจอย่างหวาดกลัว: “เธอรู้ความลับของอู๋เฟยเยี่ยน ถ้าอย่างนั้นก็รู้ความลับของฉันด้วยเหมือนกันใช่หรือไม่?”

แม่ชีเฒ่าในเวลานี้ไม่ได้ปิดบังอีกต่อไป กล่าวเรียบๆ: “แม่ชีกับคุณหลินคุยกันอย่างเปิดใจ อู๋เฟยเยี่ยนกับองค์กรพั่วชิง เป็นศัตรูของแม่ชีเช่นกัน อีกทั้งพละกำลังของตัวอู๋เฟยเยี่ยนแข็งแกร่งมาก ยังมีองค์กรพั่วชิงที่ดำเนินการมาเป็นเวลาสามร้อยปีอีกด้วย พละกำลังโดยรวมแทบจะไม่มีใครสามารถเทียบได้”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ แม่ชีเฒ่าก็เปลี่ยนหัวข้อทันควัน กล่าวอย่างจริงจัง: “แต่ว่า เมื่อเทียบกับคนนั้นที่อยู่ออกไปอีกห้าสิบลี้ อู๋เฟยเยี่ยนก็เป็นแค่เพียงตัวตลกที่มีชีวิตอยู่มาสามร้อยกว่าปีคนหนึ่งเท่านั้น”

คำพูดของแม่ชีเฒ่า ทำให้หลินหว่านเอ๋อร์หวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง