บทที่ 5859 ภารกิจลุล่วง (1)

เมื่อหลินหว่านเอ๋อร์และเย่เฉินขับรถออกมาจากสนามบินเย่นจิง เร่งเดินทางมาถึงคฤหาสน์หลังเก่าตระกูลเย่ ถังซื่อไห่และคุณท่านเย่โจงฉวนก็รอคอยอยู่ในคฤหาสน์หลังเก่าแล้ว

ถังซื่อไห่เป็นคนไปรับเย่โจงฉวนมา หลังจากเขาออกจากยงเหอกง ก็ไปรับเย่โจงฉวนที่วิลล่าตระกูลเย่แล้วเดินทางมาคฤหาสน์หลังเก่าทันที

เย่โจงฉวนมักจะหาโอกาสกระชับความสัมพันธ์กับหลานชายตนเย่เฉินอยู่เสมอ และทำให้ทั้งสองสนิทกันมากยิ่งขึ้น แต่ทว่าแม้นเย่เฉินจะเป็นผู้ควบคุมตระกูลเย่แล้ว แต่กลับไม่ค่อยได้กลับเย่นจิงเลย ปีปีหนึ่งเขาที่เป็นปู่ก็ได้เจอหน้าเย่เฉินแค่ไม่กี่ครั้งเอง

ครั้งนี้เมื่อได้ยินว่าเย่เฉินจะมาเย่นจิง เย่โจงฉวนจึงต้องมีความสุขเป็นธรรมดาอยู่แล้ว ตัวคนยังมาไม่ถึงคฤหาสน์หลังเก่า ก็ได้กำชับพ่อครัวแม่ครัวเตรียมงานเลี้ยงบ้านแล้ว จะทำการต้อนรับเย่เฉินในคฤหาสน์หลังเก่า

เมื่อเย่เฉินมาถึงคฤหาสน์หลังเก่า เย่โจงฉวนถึงขั้นออกมาต้อนรับที่ลานหน้าบ้านพร้อมกับถังซื่อไห่เลย

ทันทีที่เห็นเย่เฉินลงมาจากรถ เขาก็พูดอย่างตื่นเต้นดีใจเล็กน้อยว่า: “เฉินเอ๋อ วันนี้ทำไมจู่ ๆ หนูถึงมาเย่นจิงได้ล่ะ?”

เย่เฉินตอบกลับตามความจริง: “ปู่ครับ ผมกลับมาดูคฤหาสน์หลังเก่าน่ะครับ และแวะมาจัดสิ่งของต่าง ๆ ที่พ่อแม่ผมทิ้งไว้ด้วย”

เย่โจงฉวนผงกหัวหงึก ๆ แล้วพูดออกมาตรง ๆ โดยไม่ต้องหยุดคิด: “ไม่เคยมีคนเข้าไปแตะต้องห้องนอนของพ่อแม่หนูเลย สภาพยังเป็นเหมือนเก่าเลย”

และในเวลานี้เอง ประตูรถตำแหน่งข้างคนขับก็เปิดออก หลินหว่านเอ๋อร์“สาวสวยดั้งเดิม”ที่ใบหน้าดูมีอายุไม่ถึงสิบเจ็ดแปดก็เดินลงมาจากรถ มองหน้าเย่โจงฉวนแล้วพูดอย่างเคารพ: “สวัสดีค่ะคุณปู่ หนูชื่อหลินเสี่ยวหว่าน”

เย่โจงฉวนมองหน้าหลินหว่านเอ๋อร์ด้วยใบหน้าที่เปี่ยมล้นไปด้วยความแปลกใจ

เขาคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าครั้งนี้เย่เฉินจะพาสาวน้อยคนหนึ่งกลับบ้าน

แถมสาวน้อยคนนี้ยังไม่ใช่ภรรยาของเย่เฉิน ซูรั่วหลี และไม่ใช่กู้ชิวอี๋ที่หมั้นกับเย่เฉินด้วย

สิ่งที่ทำให้เขายิ่งคิดไม่ถึงคือสาวน้อยคนนี้เด็กขนาดนี้……

อย่างไรเสียเย่เฉินก็มีอายุยี่สิบแปดเก้า ใกล้จะสามสิบแล้ว ส่วนรูปร่างลักษณะของสาวน้อยคนนี้ก็ดูมีอายุแค่สิบเจ็ดแปดเท่านั้น ช่วงระยะความต่ำของอายุต่างกันมากไปหน่อยจริง ๆ

แต่สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกสงสัยมากกว่าคือตัวตนของสาวน้อยคนนี้