บทที่ 590

บทที่ 590

ซ่งหวั่นถิงรีบโบกมือ: “ที่จริงพี่ชายของฉันก็ค่อนข้างเก่งเลย ต่อไปฉันจะไม่สืบทอดตระกลูซ่ง ฉันแค่หวังว่าหลังจากที่ปู่เสียชีวิต อย่าโดนพวกเขาไล่ออกจากบ้านก็พอแล้ว……”

เย่เฉินยิ้มเบาๆ และพูดอย่างจริงจังว่า: “มีผมอยู่ จะไม่ยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้หรอก”

ซ่งหวั่นถิงประทับใจอย่างมาก ขยี้ตาแล้วขยี้ตาอีก และพูดว่า “อาจารย์ ตอนนี้ฉันจะพาคุณไปส่งที่จี้ซื่อถัง……”

เมื่อพูดจบ สตาร์ทรถ ขับออกจากวิลล่า

ในจี้ซื่อถังตอนนี้ ซือเทียนฉีกำลังพาเฉินเสี่ยวจาว เก็บตู้ยาที่ตระกูลอู๋ทำลาย

เมื่อเห็นเย่เฉินและซ่งหวั่นถิงจะก้าวไปข้างหน้า ซือเทียนฉีรีบไปต้อนรับข้างหน้า พูดด้วยความประหลาดใจว่า: “อาจารย์เย่ คุณมาได้ยังไงครับ แล้วก็คุณซ่ง วันเกิดคุณลุงไม่ใช่เหรอ?”

เย่เฉินยิ้มเบาๆและพูดว่า: “ผมได้ยินเสี่ยวจาวพูดว่าตระกูลอู๋มาหาเรื่องที่นี่ ก็เลยมาดูสถานการณ์ที่นี่หน่อย เสียหายเยอะไหม?”

ซือเทียนฉีโบกมือ ยิ้มอย่างไม่แยแสและกล่าวว่า : ที่เสียหายก็แค่ตู้ยาเล็กน้อย สมุนไพร จะอะไรกันนักล่ะ”

เย่เฉินพยักหน้าและกล่าวว่า: “ผมหักมือขวาของอู๋ซินไปแล้ว ถือเป็นการลงโทษเล็กๆน้อยๆ อีกอย่างผมก็ได้บอกพวกเขาแล้วว่า ภายในสามวันต้องมาขอโทษ”

เมื่อซือเทียนฉีได้ยินคำนี้ ก็รีบพูดด้วยความตื่นเต้น: “อาจารย์เย่ คุณไม่จำเป็นต้องทำเรื่องนี้เพราะผมหรอก ไปทะเลาะกับตระกูลอู๋! ตระกูลอู๋เป็นตระกูลอันดับหนึ่งในเจียงหนาน ผมเกรงว่าพวกเขาจะไม่พอใจคุณ และมาแก้แค้นคุณ……”

เย่เฉินกล่าวอย่างไม่แยแส: “ไม่ต้องเป็นห่วง ถ้าตระกูลอู๋คิดจะแก้แค้น ก็ให้เขามา ฉันจะทให้พวกเขาเห็น จินหลิงไม่ใช่หางโจว เสแสร้งมั่วซั่วก็ต้องมีค่าตอบแทน”

เฉินเสี่ยวจาวพูดด้วยสีหน้าแห่งความเลื่อมใส: “อาจารย์เย่ ขอบคุณจริงที่ช่วยฉันและคุณปู่แก้แค้น สองพ่อลูกแซ่อู๋ที่ทำเกินกันเกินไป ต้องสั่งสอนพวกเขาซะบ้าง ให้พวกเขามีความหวั่นเกรงซะบ้าง!”

ซือเทียนฉีหันไปมองเสี่ยวจาวและตำหนิว่า: “พูดมั่วซั่วอะไรล่ะ? พูดกับแกกี่ครั้งแล้ว อย่าสร้างเรื่องให้อาจารย์เย่ เจ้าเด็กคนนี้ทำไมพูดไม่รู้ฟังนะ?”