บทที่ 5916 ไม่เจอกันนาน（1）

อายุของอันโตนิโอ แม้ว่าไม่มากเท่าโอมาน ราโมวิช แต่จิตใจที่เขาอยากเป็นพ่อตา กลับหนักแน่นเป็นอย่างมาก

เพื่อเอาใจผู้สมัครลูกเขยที่ดีที่สุดในใจแล้ว เวลานี้เขาก้าวออกไป แล้วกระซิบอย่างใส่ใจว่า：“คุณโอมาน ราโมวิชไม่ต้องห่วง จูเลียรอคุณอยู่เสมอ เธอชื่นชมคุณมากมาตลอด แต่ยังอายุน้อย และค่อนข้างขี้อาย หากละเลยตรงไหนไป คุณโอมาน ราโมวิชได้โปรดอย่าใส่ใจ”

โอมาน ราโมวิชพยักหน้ายิ้มเล็กน้อย แล้วพูดอย่างสบาย ๆ ว่า：“ผมอายุมากกว่าคุณจูเลียกว่าสามสิบปี ต้องอดทนและเข้าใจเธอให้มากขึ้นอยู่แล้ว”

อันโตนิโอยิ้มแย้มทันที รีบพูดต่อว่า：“งั้นก็ดี งั้นก็ดี！คุณโอมาน ราโมวิช เชิญย้ายไปคุยที่วิลล่าดีกว่าครับ！”

โอมาน ราโมวิชพยักหน้าเห็นด้วย จากนั้นก็ก้าวเข้าไปในประตูวิลล่า พร้อมกับอันโตนิโอ

ตอนเดินไป โอมาน ราโมวิชสำรวจวิลล่าของอันโตนิโอ แล้ววิจารณ์นิ่ง ๆ ว่า：“อันโตนิโอ วิลล่าของตระกูลซาโน่ เนื้อที่เล็กไปน้อย และที่นี่เหมือนจะไม่นับว่าอยู่ในเขตเกาะลองใช่ไหม？”

อันโตนิโอตอบกลับอย่างเขินอายเล็กน้อย：“คุณโอมาน ราโมวิช ช่วงนี้ผมกำลังเตรียมที่จะเพิ่มอสังหาริมทรัพย์ใหม่ แต่ตอนนี้กำลังมองหา บ้านใจกลางเกาะลองราคาแพงเกินไปจริง ๆ อย่างน้อยก็สิบหรือหลายร้อยล้านดอลลาร์ ช่วงนี้ตระกูลเราใช้เงินค่อนข้างเยอะ หาเงินจำนวนมากขนาดนี้ในคราวเดียวไม่ได้หรอกครับ”

โอมาน ราโมวิชพยักหน้า แล้วพูดว่า：“อยากย้ายไปใจกลางเกาะลองก็ไม่นับว่าแพงนัก หลายวันก่อนผมเพิ่งให้พนักงานช่วยผมซื้อวิลล่าหลังหนึ่ง อยู่ในส่วนที่ดีที่สุดของเกาะลอง ห่างจากวิลล่าตระกูลเฟ่ยอันโด่งดังไปแค่ถนนสายเดียว ผมอยากซื้อมาใช้แต่งงาน ต่อไปถ้าคุณสนใจก็มาพักได้ตลอด”

อันโตนิโอดีใจอย่างมาก รีบพูดว่า：“ขอบคุณนะคุณโอมาน ราโมวิช！”

เย่เฉินที่เข้ามาก่อน ได้ยินบทสนทนาทั้งสองแล้ว ก็มองโอมาน ราโมวิชที่ทำตัวสูงส่งอยู่ไกล ๆ จากนั้นอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ เขามองไปที่จูเลียที่อยู่ไม่ไกล ก็ขำพร้อมส่ายหัว คิดในใจ หน้าตา รูปร่างผู้หญิงคนนี้นั้นดีจริง ๆ เกินพอที่จะคู่ควรกับโอมาน ราโมวิช