บทที่ 5927 คุณไม่รับไว้เอง（2）

ชื่อของสำนักว่านหลงนั้น ในแวดวงทหารรับจ้างและแก๊งแทบจะไม่มีใครรู้จัก

อันโตนิโอย่อมรู้ดีเกี่ยวกับองค์กรระดับตำนานนี้ และประสบการณ์ที่เป็นตำนานของว่านพั่วจวิน

แต่เขาไม่คิดเลยว่า ที่เย่เฉินพูด เขาสามารถให้ว่านพั่วจวินมาที่นครนิวยอร์กได้ตลอดเวลา ความรู้สึกนั้น ดูเหมือนว่านพั่วจวินจะเป็นลูกน้องคนหนึ่งของเขา

และโอมาน ราโมวิช ก็แดไม่ได้ที่จะเริ่มวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของเย่เฉินและสำนักว่านหลงแกครั้ง ข้างในใจ

เมื่อก่อน เขาคิดว่าสำนักว่านหลงยึดทรัพย์สินของตระกูลเย่ไปครึ่งหนึ่ง จึงปกป้องตระกูลเย่

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า ความแข็งแกร่งของเย่เฉินจะผิดปกติไปอย่างน่าตกใจ และบุคลิกอันแข็งแกร่งแบบนี้ จะยอมจำนนต่อคนอื่นได้อย่างไร？

ดังนั้น สุดท้ายแล้วสำนักว่านหลงยอมตระกูลเย่ หรือเย่เฉินยอมสำนักว่านหลง เรื่องนี้ยังคงเป็นคำถาม

แต่จากการแสดงออกของเย่เฉินแล้ว เหมือนว่าอย่างหลังมีแนวโน้มมากกว่า

เมื่อคิดเช่นนี้ โอมาน ราโมวิชก็ยิ่งกลัว

ถ้าแม้แต่สำนักว่านหลงก็แพ้ให้ลูกน้องเย่เฉิน แล้วตัวเองจะไปสู้อะไรได้เมื่ออยู่ต่อหน้าเขา？จะไม่ถูกเขาจัดการโดยสิ้นเชิงหรอกเหรอ？

อันโตนิโอในตอนนี้ยิ่งหวาดกลัวมากขึ้นไปอีก

เพราะเขาฟังออกว่า เย่เฉินจะให้ว่านพั่วจวินมาดูแลตระกูลซาโน่ ถ้า ตระกูลซาโน่ไม่ฟังคำสั่งของเย่เฉินอีก ก็เป็นไปได้สูงที่จะถูกว่านพั่วจวินกำจัด