บทที่ 5973 ไม่ได้กังวลว่าน้อยไปแต่กังวลว่าไม่เท่ากัน(1)

ตอนที่ลูกน้องของโจเซฟ ค่อยๆล้อมกุสตาโว่และลูกน้องของเขาเอาไว้ในวงล้อม ชาวเม็กซิกันพวกนี้ที่อยู่ข้างกายของกุสตาโว่ก็ได้ล้อมเอาไว้เป็นวงกลมแล้ว

สีหน้าของกุสตาโว่ยังคงหยิ่งผยอง แม้กระทั่งในความหยิ่งผยอง ยังแฝงไปด้วยความโกรธแค้น

เขาคิดว่า ตนเองก็คือมาตรฐานของ เสือร่วงสู่พื้นที่ราบโดนสุนัขแกล้ง

ตอนที่ตนเองอยู่ข้างนอกมีกำลังคนมากมาย บนถนนหากมีคนมองตนมากเกินไป ตนก็จะควักปืนออกมา ระเบิดหัวเขาอย่างไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

ผลปรากฏว่าตอนนี้ ตนอยู่ในเรือนจำของชาวอเมริกัน กลับถูกชาวกล้ามโตไร้สมองกลุ่มหนึ่งบังคับให้ถูกทำร้ายแบบนี้

เมื่อเห็นว่าฝ่ายตนกำลังน้อยกว่า กุสตาโว่อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากตะโกนกล่าว: “โจเซฟ แกทำแบบนี้หมายความว่ายังไง?”

โจเซฟในเวลานี้แยกกับลูกน้องของตนเองแล้ว เดินมาถึงที่ด้านนอกของวงล้อม จ้องมองกุสตาโว่ ทั้งชี้นิ้วไปที่กลุ่มลูกน้องของตนเอง กล่าวอย่างจริงจังเป็นอย่างยิ่ง: “กุสตาโว่ นายอยู่ที่เรือนจำบรูคลินทำตัวโอ้อวดเกินไปจริงๆ พวกลูกน้องของฉันไม่ได้กินสเต๊กจริงๆมาสิบกว่าปีแล้ว แต่นายอยู่ในนี้กลับได้เสพสุขกับอาหารรสเลิศระดับสุดยอดทุกวัน!”

“อีกอย่าง ครึ่งหนึ่งในหมู่ลูกน้องของฉันไม่รู้ว่าคาเวียร์มีรสชาติยังไงแล้ว แต่ฉันเห็นกับตาตัวเองว่าแกนำคาเวียร์ตลับละหมื่นดอลลาร์ ยัดเข้าไปในแฮมเบอร์เกอร์ทั้งหมดแล้วกินลงไป”

“แล้วก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึงRomanée-Contiที่ขวดละหลายหมื่นดอลลาร์นั่นอีก ฉันเองก็เพิ่งจะรู้วันนี้ว่าแท้ที่จริงแล้วรสชาติของRomanée-Contiมันเป็นยังไง!”