บทที่ 5986 มีแค่สองระดับชั้นเท่านั้น(2)

เวลานี้ ลูคัสผู้รอบรู้รวบรวมความกล้าเดินมาที่ข้างกายของเย่เฉิน เอ่ยปากกล่าวถาม: “คุณผู้ชาย......คุณ......คุณทางนี้ยังสบายดีอยู่ใช่ไหม?”

ก่อนหน้านี้ เย่เฉินเข้าไปพัวพันกับเรื่องของกุสตาโว่กับโจเซฟ ถึงแม้ว่าลูคัสจะกังวลในใจ แต่ไม่กล้าเข้าไปถามมูลเหตุ เมื่อเห็นว่าเมื่อครู่นี้เย่เฉินเดินไปด้วยกันกับกุสตาโว่ จากนั้นก็เดินกลับมาด้วยกันอีกครั้ง เหมือนกับว่าไม่เหมือนมีความขัดแย้งและความอันตรายอะไร ดังนั้นจึงรวบรวมความกล้าเดินเข้าไปซักถาม

เย่เฉินรู้สึกว่าเขายังนับว่าฉลาดเฉียบแหลม จึงกล่าวพร้อมรอยยิ้ม: “ลูคัส นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป กุสตาโว่ก็จะย้ายไปที่ห้องขังของฉันแล้ว นายสนใจที่จะย้ายไปด้วยกันไหม?”

ลูคัสได้ยินก็ตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง เขาไม่เข้าใจ กุสตาโว่ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังทำไมถึงจะเป็นฝ่ายย้ายไปที่ห้องขังของเย่เฉิน

อย่างไรก็ตาม สภาพแวดล้อมของห้องขังที่กุสตาโว่อาศัยอยู่ในตอนนี้ นั่นก็คือดีที่สุดแล้วในทั่วทั้งเรือนจำ มีเพียงแค่ไอ้โง่เท่านั้นถึงจะยอมทิ้งสภาพแวดล้อมที่ดีขนาดนั้นแล้วย้ายไปอยู่ในห้องขังธรรมดาๆ

แต่ว่าเมื่อเผชิญหน้ากับคำเชิญของเย่เฉิน เขายังตอบตกลงอย่างรวดเร็วด้วยความตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง รีบกล่าว: “คุณผู้ชายเห็นคุณค่าของผม ถ้าอย่างนั้นผมจะย้ายไปอยู่กับคุณผู้ชาย!”

ในมุมมองของลูคัส คนระดับใหญ่โตอย่างกุสตาโว่เป็นคนที่ปกติตนอยากจะสัมผัสด้วยแต่ก็สัมผัสไม่ถึง ตอนนี้มีโอกาสได้อยู่ในห้องขังเดียวกันกับเขา ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นโอกาสของชีวิตอย่างหนึ่ง

ยิ่งไปกว่านั้น เย่เฉินชายหนุ่มที่มีใบหน้าแบบตะวันออกคนนี้ยังให้ความรู้สึกลึกลับกับเขาเป็นอย่างมาก เขาแอบรู้สึกว่าประวัติความเป็นมาของเย่เฉินจะต้องยิ่งใหญ่มาก ใหญ่ถึงขนาดที่ตนเองเดาไม่ออก ได้สนิทสนมกับเย่เฉิน ถ้าอย่างนั้นก็คงไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว

ดวงตาของเย่เฉินค้นหาในฝูงชนที่อยู่บริเวณรอบๆ ในไม่ช้าก็มองเห็นคนนั้นที่กำลังอยู่ในฝูงชนกลุ่มเล็กๆ แอบมองไปทางดีนเพื่อนร่วมห้องขังของตน

เริ่มตั้งแต่เย่เฉินเป็นฝ่ายไปหาโจเซฟกับกุสตาโว่ ดีนก็แอบสังเกตทุกการกระทำของเย่เฉินทางด้านนี้ เมื่อเห็นว่าเขากับลูกพี่ของเขตแดนหนึ่งกับเขตแดนสองคุยกันอย่างสนุกสนาน ถึงขนาดที่ทั้งสองคนมีท่าทางยินยอมกับเขาอีกด้วย ในใจของดีนตื่นตะลึงมากยิ่งขึ้น ในขณะเดียวกันก็ยิ่งรู้สึกมีความหวาดกลัวต่อการกระทำที่รนหาที่ตายของตนเองในวันนี้มากขึ้น

เขาอดไม่ได้ที่จะบ่นกับตัวเองอย่างกล้าๆกลัวๆในใจ: “แม่งเอ๊ย ชาวบ้านเขาพูดกันว่าจับก้นเสือไม่ได้ ฉันแม่งก็เป็นเพียงหมาเท็ดดี้ตัวเล็กๆตัวหนึ่งเท่านั้น เป็นหมาที่ตาบอดจริงๆ คาดไม่ถึงว่ายังจะอยากไปจับก้นเสือเล่นอีก......แซ่เย่ในวันนี้ไม่ได้เด็ดฉันยัดลงชักโครก ก็พระเจ้าคุ้มครองแล้ว......”