บทที่ 6046 หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย(2)

เวลาแบบนี้ แฮงค์ที่อยู่ท่ามกลางความมืดมิดได้ยินเสียงที่ชุลมุนวุ่นวายในวิทยุสื่อสาร หลุดปากกล่าว: “เลิกเอะอะโวยวายได้แล้ว! รีบส่งคนไปซ่อมวงจรไฟฟ้า คนอื่นๆทั้งหมดทำตัวกระปรี้กระเปร่าสองร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วจับตาดูตระกูลโจว! หนูอาจจะกำลังกลับรังแล้ว! ครั้งนี้พวกเราจะต้องจับมือใครดมให้ได้!”

ทันทีที่สตีฟรอธส์ไชลด์ได้ยินประโยคนี้ ก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที หลุดปากกล่าว: “แฮงค์พูดถูกต้อง! คนของตระกูลโจวจะต้องกลับมาเอาซื่อฟางเป่าจ้วงแน่ๆ! ฉันเคยพูดเอาไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่า ปีเตอร์ โจวคนนั้นไม่มีทางพูดความจริงอย่างเด็ดขาด เขาเอาแต่พูดว่าซื่อฟางเป่าจ้วงเป็นตัวเขาคนเดียวที่สลับไป ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลโจวคนอื่นๆ ตอนนี้ดูท่าว่า มีความเป็นไปได้สูงที่คนตระกูลโจวจะวางแผนด้วยกัน! การกลับมาครั้งนี้ เป็นได้อย่างยิ่งว่าจะเป็นคนของตระกูลโจว!”

พูดจบ เขากล่าวกำชับกับแฮงค์: “แฮงค์ พวกนายอย่าได้บุ่มบ่ามเป็นอันขาด! จะต้องรอให้พวกมันนำซื่อฟางเป่าจ้วงออกมาแล้วค่อยจับให้อยู่หมัด! จำเอาไว้ ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ห้ามให้พวกมันหนีไปได้! ยิ่งห้ามให้พวกมันนำซื่อฟางเป่าจ้วงหนีไปได้เด็ดขาด!”

แฮงค์พูดในใจเรื่องนี้ยังต้องให้แกสอนฉัน? แต่ปากกลับกล่าวอย่างนอบน้อม: “นายท่านกำชับถูกต้อง! คุณวางใจ ต่อให้เป็นการตัดไฟเพียงชั่วคราว พวกเรายังคงมีคนจำนวนมากจับตามองตระกูลโจว ไม่มีทางให้พวกมันหนีไปได้อย่างเด็ดขาด!”

รอยซ์ที่อยู่ด้านข้างตบมือด้วยความดีใจ กล่าวด้วยความตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง: “พ่อครับ! ตามหาซื่อฟางเป่าจ้วงเจอ พวกเราก็ไม่มีเรื่องให้กังวลใจแล้ว!”

ที่สุดตอนนี้ก็มาแล้ว! ดูท่าการวิเคราะห์ของคุณปู่แกจะแม่นยำมากเลยทีเดียว!”

แฮงค์พยักหน้าอย่างแรง กล่าวรับรอง: “คุณชายวางใจ วันนี้ต่อให้เป็นแมลงวันตัวหนึ่ง ผมก็ต้องให้มันไม่มีวันได้กลับออกไป!”

สตีฟถูมือไปมา กดความลิงโลดดีใจภายในใจลงไป เอ่ยปากกล่าว: “ให้ทุกคนอย่าได้บุ่มบ่ามเป็นอันขาด ลูกตาจับจ้องตระกูลโจวเอาไว้ให้ดี!”