บทที่ 6057 ช่วยเอาไว้ได้มาก (2)

เฮเลน่าในเวลานี้กำลังจัดการแผนการเดินทางอีกสองสามวันข้างหน้าของตนเองกับพ่อบ้านของราชวงศ์ ทันใดนั้นก็ได้รับสายของเย่เฉิน ตกตะลึงไปทันที

เธอแทบอยากจะแยกตัวพ่อบ้านออกไป จากนั้นก็รับสายของเย่เฉินด้วยความดีใจ น้ำเสียงแฝงไปด้วยความตื่นเต้นดีใจของสาวน้อยที่มีรักแรก กล่าวด้วยความตื่นเต้น: “สวัสดีค่ะคุณเย่!”

เย่เฉินได้ยินเสียงที่ตื่นเต้นเล็กน้อยของเฮเลน่า ภายในใจส่วนลึกก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงระลอกคลื่น เขาถามพร้อมรอยยิ้ม: “เฮเลน่า ช่วงนี้สบายดีไหม?”

“ดีมากเลยค่ะ” เฮเลน่ากล่าวอย่างไม่ลังเล: “ทุกอย่างดีมาก นอกจากราชวงศ์พวกนั้นที่วันๆ เอาแต่พูดน้ำไหลไฟดับน่ารำคาญ แต่ว่าเรื่องพวกนี้เป็นเรื่องเล็กค่ะ”

เย่เฉินถามด้วยความสงสัย: “คุณเป็นถึงจักรพรรดินีแล้ว พวกเขาใครยังกล้าพูดจาเหลวไหลกับคุณอยู่อีก?”

เฮเลน่าถอนหายใจ กล่าวอย่างจำใจ: “คุณเย่ มีเรื่องที่คุณยังไม่รู้ แม้ว่าฉันจะได้เป็นจักรพรรดินีแล้ว เรื่องมากมายก็ต้องปฏิบัติตามประเพณีสืบทอดของราชวงศ์ พวกเขาก็เหมือนกับสมาชิกสภาคองเกรส จะต้องถามคำถามละเอียดยิบย่อยทุกวัน คอยยุ่งว่าฉันจะใส่ชุดอะไร กินอะไร ยังต้องยุ่งว่าฉันต้องพบใคร พูดอะไร ที่น่ารำคาญที่สุดก็คือยังยุ่งกับปัญหาการแต่งงานของฉันด้วย จะต้องคอยพูดจาจู้จี้จุกจิกข้างหูฉันอยู่ทุกวัน น่ารำคาญจะตาย”

เย่เฉินถามอย่างสงสัย: “จักรพรรดินีก็ถูกราชวงศ์บังคับให้แต่งงานเหมือนกันเหรอ?”

“แค่บังคับแต่งงานที่ไหนกันละ......” เฮเลน่ากล่าวแขวะ: “ตอนนี้พวกเขาแทบอยากจะไปลักพาตัวเจ้าชายของราชวงศ์สักคนมาแต่งงานกับฉัน สิ่งที่พวกเขาเป็นกังวลที่สุดในตอนนี้ก็คือสายเลือดของราชวงศ์ไม่สามารถสืบทอดต่อไปได้ แต่ว่าฉันยังไงก็ได้ ถ้าไม่มีคนสืบทอดจริง ๆ ก็แค่ให้รัฐสภายุโรปเหนือยกเลิกสถาบันกษัตริย์ตามรัฐธรรมนูญหลังจากที่ฉันเสียชีวิตไปเสียเลย”

เย่เฉินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม: “ความคิดนี้ของคุณทางที่ดีอย่าไปบอกคนอื่น ไม่อย่างนั้นถูกคนกล่าวหาว่าเป็นพวกนอกรีต”

เฮเลน่ากล่าวอย่างมีเสน่ห์: “ฉันรู้ค่ะคุณเย่ คำพูดแบบนี้ ฉันก็พูดได้แค่กับคุณเท่านั้น”

เย่เฉินยิ้ม ถามเธอ: “ใช่แล้ว ผมได้ยินมาว่าสัปดาห์หน้าคุณจะไปเยี่ยมเยือนแคนาดา?”

“ใช่ค่ะ” เฮเลน่ากล่าว: “เป็นการเยือนอย่างเป็นทางการที่รัฐบาลของยุโรปเหนือจัดการ อันที่จริงแล้วไม่มีเรื่องอะไรที่ต้องคุย อย่างมากก็แค่ต้องปรากฏตัว เสริมสร้างความแข็งแกร่งของปฏิสัมพันธ์ระหว่างประชาชนและข้อวิพากษ์วิจารณ์ของมวลชนทั้งสองประเทศ”