บทที่ 6063 ออกนอกประเทศอย่างราบรื่น (1)

วินาทีที่ตัวสำนึกกลับเข้าสู่ร่างกาย เย่เฉินก็ได้สติทันที

ความรู้สึกที่ตัวสำนึกออกจากร่างเมื่อครู่นี้ถึงแม้ว่าจะค่อนข้างยาวนาน แต่ในความเป็นจริงราวกับว่าก็เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ เท่านั้น

ในระหว่างที่ตกตะลึงเย่เฉินไม่ทันได้คิดว่า หยิบกล่องไม้นั้นออกมา หลังจากที่มั่นใจแล้วว่าภายในช่องลับไม่มีสิ่งของอื่นใด รีบนำสิงโตหินวางลงที่เดิม ปิดไว้บนช่องลับนั้นอย่างมั่นคง

ในเวลานี้ ภายในวิลล่าตระกูลโจวยังคงเต็มไปด้วยความวุ่นวาย

จากนั้น เขารีบย้อนกลับ กระโดดลงไปชั้นล่าง แล้วปีนเข้าไปที่หน้าต่างห้องที่แฮงค์ทั้งสามคนอยู่

สตีฟกับรอยซ์สองพ่อลูกมองดูอย่างตกตะลึงอ้าปากค้าง

เย่เฉินกระโดดลงไปจากหน้าต่างพวกเขาไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรน่าทึ่ง แต่การกระโดดเข้ามาจากหน้าต่างก็คือเป็นการบ่อนทำลายทัศนคติทั้งสามด้านของพวกเขาอยู่บ้างเล็กน้อยจริง ๆ

และเย่เฉินที่กลับมาถึงภายในห้อง เห็นท่าทางตกตะลึงเป็นอย่างยิ่งของสตีฟกับรอยซ์สองพ่อลูก กล่าวกับแฮงค์ว่า: “ให้พวกเขาหันหลังกลับไป นายเองก็หันหลังกลับไปจับตาดูพวกเขาเอาไว้ด้วย ใครกล้าแอบหันหน้ากลับมาดูก็เป่าทิ้งซะ”

แฮงค์รีบกล่าว: “ครับคุณชาย!”

สตีฟใกล้จะเป็นบ้า กล่าวอย่างยอมจำนน: “คุณเย่......ทุกคนล้วนเป็นพันธมิตรกันแล้ว คุณไม่จำเป็นต้องไม่เชื่อใจพวกเราขนาดนี้ก็ได้นี่......ผมรู้ว่าสิ่งของที่คุณไปเอากลับมาจะต้องเป็นซื่อฟางเป่าจ้วงแน่นอน แต่ผมไม่มีทางแพร่งพรายกับภายนอกแม้แต่คำเดียวอย่างแน่นอน คุณไม่จำเป็นต้องให้แฮงค์ใช้ปืนจ่อหัวพวกเราบ่อยๆ ก็ได้......”

เย่เฉินถามเขา: “นายกำลังสอนฉันทำงาน?”

สตีฟตกใจตัวสั่นไปทั้งตัวทันที รีบโบกมือกล่าว: “ไม่กล้าไม่กล้า......”

พูดจบ รีบหันหน้ากลับไป ไม่กล้ามองอีก

เย่เฉินเปิดกล่องไม้ จ้องมองซื่อฟางเป่าจ้วงองค์นั้นที่อยู่ด้านใน ในใจอดไม่ได้ที่จะกล่าวอย่างทอดถอนใจ: “เจดีย์นี้ เหมือนกันกับเจดีย์องค์นั้นที่ตัวสำนึกของเราเห็นเลย หรือว่าที่ตัวสำนึกเข้าไปเมื่อครู่นี้ก็คือในนี้?”