บทที่ 615

บทที่ 615

หลิวกว่างก็ตกใจจนร้องไห้อย่างสิ้นหวัง ตอนที่ปลายมีดของหงห้าสัมผัสกับหน้าผากเขานั้น เขาก็ร้องอย่างเจ็บปวด ถึงขั้นจะหลบถอยออกไป

หงห้าก็ตบที่บ้องหูเขา แล้วพูดเสียงนิ่งว่า “ถ้ามึงร้องอีก กูจะตัดเจ้าโลกลูกชายมึงเดี๋ยวนี้เลย！”

พอได้ยินดังนั้น หลิวกว่างก็ไม่กล้าขยับ ได้แต่น้ำตาไหล กัดฟัน ทนรับสุดยอดลายมือของท่านหงห้า

หงห้าออกแรงกดมีดอย่างมาก ไม่นานก็สลักหน้าผากของหลิวกว่างเสร็จ คำว่า พ่อไอ้ตกอับ！

ทั้งหน้ากของหลิวกว่างก็เต็มไปด้วยรอยเลือด ดูแล้วน่าอนาถมาก

หลิวหมิงอยู่ข้างๆ ก็ตกใจจนแทบช็อกตาย เห็นพ่อตนเองถูกสลักตัวหนังสือกับตา แถมยังสลักไปครั้งเดียว4ตัวอักษร ความรู้สึกนี้ รสชาตินี้ มันไม่ได้รับกันง่ายๆ เลย

พอสลักเสร็จ หลิวกว่างก็ตัวสั่นๆ ร้องไห้ถามเย่เฉินว่า “อาจารย์เย่ครับ ปล่อยพวกผมไปได้หรือยังครับ? ”

เย่เฉินส่ายหัว แล้วพูดว่า “มึงคิดว่าโทษของมึงมีแค่นี้รึ? ”

พูดจบ เขาก็พูดกับหลิวหมิงว่า “มา ตกอับ เอาโทรศัพท์มึงมา”

หลิวหมิงก็รีบเอาโทณศัพท์ไอโฟนเครื่องใหม่ของตนเองออกมา ปลดล็อคแล้วยื่นให้เย่เฉิน

เย่เฉินถามเขาว่า “มีแอพTikTokไหม? ”

“มีครับ.....” หลิวหมิงรีบพยักหน้า

เย่เฉินก็หาแอพTikTok พอเปิดมา ก็พูดกับเขาว่า “มา วันนี้กูจะให้พวกมึงสองพ่อลูกอัดวีดิโอการแสดงจำอวด ถ้าอัดดี กูก็จะปล่อยพวกมึงไป ถ้าอัดไม่ดี กูจะตีขามึงให้หักทั้งหมด”

สองพ่อลูกก็รีบพูดว่า “อาจารย์เย่ครับ คุณว่าอย่างไร ผมก็จะทำอย่างนั้นครับ ขอเพียงไม่ฆ่าพวกเรา ให้ทำอะไรก็ยอม.........”

“เออ” เย่เฉินพยักหน้า แล้วพูดว่า “มา เดี๋ยวกูบอกบทพวกมึง พวกมึงต้องจำให้เม่นนะ พูดผิดตบปากร้อยที เข้าใจไหม? ”