บทที่ 669

บทที่ 669

หลังจากกินข้าวเสร็จ เย่เฉินปฏิเสธไม่ยอมให้ซ่งหวั่นถิงไปส่งตัวเองกลับบ้าน อำลาเธอและท่านซ่งที่หน้าประตูเทียนเซียงฝู่ เดินไปยังธนาคาร CCBที่อยู่แถวๆเทียนเซียงฝู่เพียงลำพัง

เมื่อถึงCCBแล้ว เขาก็โอนเงินจากบัตรเอทีเอ็มที่คุณท่านซ่งมอบให้ตัวเอง ออกไปเก้าร้อยเก้าสิบแปดล้าน หลังจากที่โอนเงินเข้าบัตรของตัวเองแล้ว เขาก็นำบัตรที่มียอดคงเหลือสองล้านกลับบ้าน

ในบ้าน เซียวฉางควนและหม่าหลันเพิ่งจะกินอาหารที่สั่งมา

เมื่อเห็นเขากลับมาแล้ว หม่าหลันก็รีบเอ่ยถามทันทีว่า : “เย่เฉิน เรื่องที่แกไปดูฮวงจุ้ยมาเป็นยังไงบ้าง？ได้เงินมาไหม？”

เย่เฉินพยักหน้า พูดอย่างราบเรียบว่า : “ได้มานิดหน่อย”

“นิดหน่อยน่ะเท่าไหร่？” หม่าหลันโพล่งพูดออกไปว่า ： “รีบเอาเงินออกมาเลยนะ！”

เย่เฉินหยิบบัตรเอทีเอ็มออกมา แล้วพูดว่า : “ในบัตรนี้มีเงินอยู่สองล้าน”

“สองล้าน？！” หม่าหลันดวงตาแข็งทื่อแล้ว！

เธอหยิบบัตรเอทีเอ็มมาไว้ในมือของตัวเองด้วยความตื่นเต้น โพล่งพูดว่า : “เด็กอย่างแกคงไม่ได้หลอกฉันใช่ไหม？ในบัตรนี้มีเงินอยู่สองล้าน？”

“ใช่” เย่เฉินพูดอย่างนิ่งๆ: “ผมได้เช็คที่ตู้เอทีเอ็มแล้ว มีอยู่สองล้านจริงๆ”

“ดีมากเลย！” หม่าหลันโห่ร้องอย่างตื่นเต้นไม่หยุดหย่อน！

สองล้านเหรอ！

ไม่ใช่ว่าเป็นการหาเงินกลับมาชดเชยกับเงินที่ตัวเองเสียไปก้อนใหญ่แล้วเหรอ？

เมื่อคิดว่าตัวเองจะได้ไปสถาบันเสริมความงามกับเพื่อนๆอีก แถมยังสามารถนัดเพื่อนขาไพ่เล่นไพ่นกกระจอกได้ ถึงขั้นได้อวดร่ำอวดรวยที่ได้เข้าไปอยู่ที่Tomson Riviera หม่าหลันก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างมากขึ้นมาทันที

“บัตรนี้มีรหัสหรือเปล่า？”

เย่เฉินพยักหน้าพร้อมพูดว่า : “มีรหัส รหัสก็คือ……”

กำลังจะบอกว่ารหัสอะไร แต่เย่เฉินก็ได้สติกลับมาทันที