บทที่ 672

บทที่ 672

ตอนแรกที่เซียนฉางควนเปลี่ยนโทรศัพท์เครื่องนี้ ตัวเองก็เรียกร้องอย่างเอาแต่ใจว่าจะต้องใส่ลายนิ้วมือของตัวเองเข้าไปด้วย เพื่อสะดวกเวลาที่ตัวเองเช็คดู หรือว่าไอ้หมอนี่จะลบลายนิ้วมือของตัวเองแล้ว？

หม่าหลันอดไม่ได้ที่จะกัดฟันด้วยความเกลียดชัง

แม่งเอ้ย ไอ้หมอนี่เริ่มเตรียมการป้องกันตัวเองแล้ว！

โกรธอย่างมาก หม่าหลันก็รีบลองใส่รหัสปลดล็อคอีกครั้งแล้ว

เธอไม่เพียงแค่บันทึกลายนิ้วมือลงไปในโทรศัพท์ของเซียวฉางควน ยังรู้รหัสหกตัวที่ใช้ปลดล็อคในโทรศัพท์ของเขาด้วย

แต่ว่า หลังจากที่เธอใส่รหัสผ่านที่ตัวเองจำได้แล้ว บนโทรศัพท์กลับปรากฏว่ารหัสผิด！

หม่าหลันไม่เชื่อ กดใส่รหัสผ่านอีกครั้ง แต่รหัสผิดเหมือนเดิม！

เธอเดือดพล่านเป็นไฟขึ้นทันที！

แม่งเอ้ย เซียวฉางควนไอ้สารเลว！คิดไม่ถึงว่าจะลบลายนิ้วมือของตัวเองทิ้ง เปลี่ยนรหัสผ่านแล้ว！

นี่คิดไว้ว่าตัวเองจะขโมยโทรศัพท์ของเขาเพื่อโอนเงิน？ตั้งแต่ที่ได้เงินสองล้าน ก็ป้องกันตัวเองอย่างกับว่าเป็นขโมยยังไงอย่างนั้น？

มีอย่างที่ไหนล่ะ！

หม่าหลันโมโหอย่างมาก ลองใส่รหัสผ่านที่เซียวฉางควนน่าจะตั้งสองสามครั้ง แต่คิดไม่ถึงจริงๆว่า รหัสผ่านพวกนี้ผิดหมดเลย！

รหัสผ่านก่อนหน้านี้คือวันครบรอบแต่งงานของทั้งสอง แต่ได้ถูกเปลี่ยนไปแล้ว

ลองใส่รหัสวันเกิดของเซียวฉางคุณ ไม่ถูก！

วันเกิดของตัวเอง ก็ไม่ถูก！

วันเกิดของลูกสาวเซียวชูหรัน ก็ยังไม่ถูก！

แม้แต่วันเกิดของนายหญิงใหญ่เซียวก็ใส่เข้าไปแล้ว ก็ยังคงปรากฏว่ารหัสผิดเช่นเดิม！

ในใจของหม่าหลันค่อนข้างงงเล็กน้อย

ไอ้แก่นี่ สรุปว่าตั้งรหัสอะไรกันแน่？