บทที่ 686

บทที่ 686

เซียวฉางควนก็พยักหน้ารัวๆ

เขารู้ดี ว่าถ้าในบ้านมีผู้หญิงปากร้ายอยู่ด้วยจะเป็นแบบไหน มันคงจะวุ่นวายกันน่าดู

ถ้าหากว่าในบ้านมีผู้หญิงปากร้ายด้วยกัน2คน เช่นนั้นก็ไม่ต้องมีบ้านนี้ไว้หรอก

ดังนั้นเขาก็เลยตัดใจพูดว่า “แม่ครับ เอาเลขบัญชีธนาคารมาให้ผม เดี๋ยวผมโอนเงินไปให้ หรือไม่ก็ให้คนงานพวกนี้ ยกเฟอร์นิเจอร์พวกนี้กลับไปเถอะครับ”

นายหญิงใหญ่เซียวก็โมโหหนัก ชี้หน้าเซียวฉางควนแล้วพุ่งเข้ามาจะตบหน้า ดีที่เซียวฉางควนตอบสนองเร็ว ถอยหลังไปก่อน ทำให้นายหญิงใหญ่ตบไม่โดน

เธอถูกกิริยาท่าทางของเซียวฉางควนทำให้โมโหดหนัก แต่ที่น่าโมโหก็คือ คฤหาสน์ที่หรูหราเช่นนี้ แต่ตนเองกลับไม่มีโอกาสได้เสพสุข นี่มันช่างเป็นเรื่องที่น่าเจ็บปวด ราวกับมีเข็มมาทิ่มแทงทุกรูขุมขนของเธอ

แต่ทว่า ตอนนี้ก็ไม่มีวิธีอื่นแล้ว

เธอได้แต่มองเซียวฉางควนแล้วกัดฟันพูดว่า “ได้！ช่างเป็นลูกคนดีของฉันเสียจริงๆ เลย！ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกเราก็ตัดขาดจากกัน ฉันตาย！ก็ไม่ต้องมาเผาผีกัน！”

หม่าหลันรีบพูดต่อท้ายว่า “ก็ดีเหมือนกัน พวกเราจะได้ไม่ต้องลำบาก”

“นี่แก.......”

นายหญิงใหญ่เซียวแผดเสียงจนไอออกมา แล้วหยิบบัตรATMออกมา แล้วตะโกนใส่เซียวฉางควนว่า “โอนเงินมา เอามาให้ฉัน1.21ล้าน！”

หม่าหลันก็ขมวดคิ้วถามว่า “ทำไมต้องให้1.21ล้านด้วย? ตกลงกันแล้วไม่ใช่หรือว่า 1.2ล้าน”

นายหญิงใหญ่ก็โมโหตอบไปว่า “ฉันเหมารถขนของมา ไม่ต้องใช้เงินรึไง?”

หม่าหลันก็พูดเสียงเย็น “แม่จะเหมารถหรือจ้างใครมา มันเกี่ยวอะไรกับพวกเราล่ะ? ทำไมไม่บอกด้วยเลยล่ะว่าเมื่อเช้าใช้กระดาษเช็ดก้นก็ต้องใช้เงินด้วย? หรือจะให้พวกเราช่วยชดใช้ค่าใช้จ่ายด้วยอีกไหม?”