บทที่ 693

บทที่ 693

หลังจากนายหญิงใหญ่เซียวผิดใจกับเซียวฉางเฉียนแล้ว ในใจทั้งสองคนก็บังเกิดรอยแผลที่ยากจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้

สุดท้ายนายหญิงใหญ่เซียวก็เอาเงินออกมาแค่5หมื่นหยวน เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในบ้าน ที่เหลือก็เอาไปใช้หนี้กับธนาคารสองแห่ง

หลังจากที่ธนาคารได้รับเงินชำระหนี้มาส่วนหนึ่ง พนักงานตามทวงนี้ก็ให้เกียรตินายหญิงใหญ่เซียวมาก บอกว่าสามารถยืดระยะเวลาชำระหนี้ออกไปได้ ให้ตระกูลเซียวได้ผ่อนลมหายใจบ้าง

นายหญิงใหญ่เซียวก็โล่งอก

ถึงตอนนี้ เธอก็ยังหวังว่าบริษัทเซียวซื่อจะสามารถกลับมาดีขึ้นได้ ขอเพียงสามารถยืดเวลาที่จะล้มละลายออกไปได้ ก็อาจจะยังมีโอกาส

ไม่แน่ว่าสักช่วงหนึ่ง ก็อาจจะมีเซียวอี้เชียนคนที่สองโผล่มาอีกได้?

สำหรับตนเองแล้ว ตอนนี้ตระกูลเซียวประสบกับปัญหาอันใหญ่หลวง แต่จะว่าไปแล้ว ก็เป็นแค่เงินไม่กี่สิบล้าน ถ้าหากว่าได้เจอกับเถ้าแก่ใหญ่ที่มีทรัพย์สินเป็นพันล้าน อย่างเซียวอี้เชียนอีกล่ะก็ ฝั่งตรงข้ามแค่กระดิกนิ้วดีดเศษเงินออกมา ก็สามารถช่วยชีวิตตระกูลเซียวได้แล้ว

เมื่อเทียบกับนายหญิงใหญ่เซียวที่เต็มไปด้วยความปรารถนาและรอคอยแล้ว เซียวฉางเฉียนยิ่งอัดอั้นตันใจ

เงินที่นายหญิงใหญ่ขายเฟอร์นิเจอร์ได้ เหลือเอาไว้เพียง5หมื่น แถมยัง เงิน5หมื่นนี้ ยังได้มาจากเงินที่เธอหามาเอง

เซียวฉางเฉียนก็ดูเหมือนจะใกล้สิ้นไร้ไม้ตอกแล้ว เกือบจะถึงขั้นที่เงินจะซื้อบุหรี่แต่ละซองยังไม่มี

คืนวันนั้น นายหญิงเอาเงินออกมาซื้อผักแค่20หยวน ซื้อพวกผัดกาดขาวร่วงๆ และก็เนื้อหมูครึ่งกิโลกรัม

เซียวฉางเฉียนก็โมโหจนทนไม่ไหว แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ได้แต่อดกลั้นไว้ในใจ ในขณะเดียวกันก็พยายามครุ่นคิด ว่านายหญิงใหญ่เซียวจะเอาวัตถุโบราณที่นายท่านสะสมไว้ ไปเก็บไว้ที่ไหน

ตอนที่คนบ้านตระกูลเซียวกำลังบ่นกับชีวิตที่ยากลำบากนั้น ในเช้าวันที่สอง คนบ้านเซียวชูหรัน ก็ได้เริ่มย้ายเข้ามาอยู่ที่Tomson Rivieraแล้ว

เนื่องจากเฟอร์นิเจอร์ต่างๆ ก็เพิ่งซื้อมาใหม่ ดังนั้นย้ายบ้านก็ไม่ต้องขนย้ายอะไรมากนัก ทั้ง4คนเก็บเอาเสื้อผ้า ของใช้ส่วนตัวของตนเอง แล้วก็เก็บของใช้ในครัว จากนั้นก็หารถบรรทุกสักคันหนึ่งมาขนย้ายไป

เย่เฉินอารมณ์ดีมาก เพราะว่าตอนที่เก็บห้องนอนนั้น เขายังแกล้งลองใจเซียวชูหรัน ว่าจะให้ตนเองเอาเสื่อที่ปูนอนพื้นนั้น เก็บไปด้วยหรือเปล่า