บทที่ 695

บทที่ 695

พอหม่าหลันเตรียมโพสต์ต์เรียบร้อยแล้ว ยังต่อท้ายด้วยสติ๊กเกอร์เขินอาย แล้วก็เช็คอินที่Tomson Riviera แล้วก็กดโพสต์ต์อย่างมีความสุข

พอโพสต์ต์ออกไป ก็มีคนมากดไลค์และแสดงความคิดเห็นไม่น้อย

ความเห็นทั้งหลาย ล้วนเป็นคำพูดที่ชื่นชม ล้วนตื่นเต้นกับบ้านของเธอที่หรูหรา

ถึงอย่างไร ไม่มีใครคิดว่า หม่าหลันจะได้อยู่ในคฤหาสน์ราคาเป็นร้อยล้าน มันเกินความคิดของทุกคนไป

ในตอนนี้ คนตระกูลเซียวกำลังนั่งล้อมกินซุปเป็ดตุ๋นผักกาดขาว กินไปทั้งน้ำตา

นายหญิงใหญ่ก็ต่อให้ตายก็ไม่ยอมปล่อยเงิน อีกทั้งยังไม่ค่อยพอใจกับที่เซียวฉางเฉียนและลูกทั้งสองของเขามาขึ้นเสียงใส่ตนเอง ดังนั้นก็เลยอยากจะสั่งสอนพวกเขาเสียหน่อย

ดังนั้น ตอนสายๆ เธอออกไปซื้อผัก ซื้อมาแค่เป็ดแห้งตัวหนึ่ง แล้วก็ผักกาดขาวสองต้น ล้างๆ หั่นๆ แล้วก็เอาลงหม้อตุ๋นๆ ไป

เธอรู้สึกว่า ตนเองก็อายุมากแล้ว กินได้น้อย แถมยังกินของมันๆ เลี่ยนๆ มากไม่ได้ ดังนั้นก็เลยทำแบบน้ำซุปใสๆ จืดๆ ส่วนพวกเขา3คน จะกินก็กิน ไม่กินก็แล้วแต่

เซียวฉางเฉียน เซียวไห่หลง และเซียวเวยเวยก็อับจน ทั้ง3คนไม่มีเงินไปกินข้าวข้างนอก ดังนั้นก็ได้แต่นั่งกินอาหารแบบนี้กับนายหญิงใหญ่

เป็ดแห้งนี้ก็ตัวไม่เล็ก แต่มีแต่กระดูก แทบจะไม่มีเนื้ออะไร กองกระดูกตรงหน้าเซียวไห่หลงก็กองใหญ่ แต่ก็ยังไม่อิ่มท้อง

เขาที่หัวเสีย ก็กินข้าวไป เลื่อนดูโพสต์ในวีแชทไป

ก็เห็นโพสต์นั้นของหม่าหลัน พอดูดีๆ ก็โมโหจนต้องกัดฟัน เขาโยนตะเกียบไป แล้วด่าออกมาว่า “แม่ง！นังบ้าหม่าหลันนั่น มันได้เข้าไปอยู่ที่Tomson Rivieraละ แม่ง มันควรได้อยู่ที่Tomson Rivieraด้วยรึไงกัน？！สวรรค์ช่างตาบอดจริงๆ ！”