บทที่ 704

บทที่ 704

เย่เฉินพยักหน้า เมื่อให้เกียรติแล้วแต่พวกคุณไม่รับ งั้นก็อย่ามาโทษว่าผมไม่เกรงใจ

ดังนั้น เขาจึงกล่าวอย่างราบเรียบว่า “ยายแก่ เมื่อพวกคุณไม่มีที่อยู่ ผมจะจัดที่อยู่ให้พวกคุณดีไหม? มีที่อยู่รวมทั้งอาหารด้วย และไม่เสียค่าใช้จ่ายสักแดงเดียว”

“อย่ามาเล่นมุกนี้กับฉัน! ” คุณหญิงใหญ่เซียวพูดอย่างเหยียดหยาม “แกอยากให้ฉันไปอยู่ที่บ้านหลังเก่าที่พวกแกทั้ง 4 คนเคยอาศัยอยู่ใช่ไหม? ฉันจะบอกให้ ไม่มีทาง! คนอย่างฉันจะไม่ไปอยู่ในสถานที่ที่ซอมซ่อแบบนั้น วันนี้ยังไงฉันก็จะอยู่ที่คฤหาสน์ Tomson Rivieraนี้แน่นอน! ”

เย่เฉินยิ้มเยาะเย้ย “คุณคิดมากไปแล้ว บ้านหลังเก่าก็ใช้เงินซื้อเหมือนกัน จะให้คุณอาศัยอยู่ฟรีได้ยังไง”

พูดจบ ก็ล้วงมือถือออกมาทันที แล้วก็ส่งข้อความทางวีแชทให้เฉินจื๋อข่าย

“คนของตระกูลเซียวมาหาเรื่องที่Tomson Riviera คุณโทรหาตำรวจ ทำให้คนพวกนี้เข้าสถานกักกันเป็นเวลาครึ่งเดือน”

ไม่ช้าเฉินจื๋อข่ายก็ตอบข้อความกลับมาว่า “เข้าใจแล้วครับคุณชาย ผมจะจัดการเดี๋ยวนี้”

ในเวลานี้ หม่าหลันรู้สึกไม่พอใจคุณหญิงใหญ่เซียวเป็นอย่างมาก อยากจะผลักเธอและขับไล่เธอออกไป ตอนนี้คุณหญิงใหญ่เซียวรู้สึกร้อนใจ เธอจึงหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอออกมาแล้วโทรหาตำรวจทันที “คุณตำรวจรีบมาช่วยฉันเร็ว ๆ ลูกสะใภ้ไม่อยากเลี้ยงดูฉัน ยังจะขับไล่ฉันออกจากบ้าน เธอต้องการให้ฉันตายอยู่ข้างนอก!”

ตำรวจจึงถามว่า “ที่อยู่ อยู่ตรงไหน พวกเราจะรีบจัดคนไปทันที!”

คุณหญิงใหญ่เซียวตอบว่า “อยู่ที่คฤหาสน์ของ Tomson Riviera เลขที่ A05! ”

“โอเค คุณโปรดรอสักครู่ พวกเราตำรวจจะรีบไปทันที!”

เย่เฉินเพิ่งส่งข้อความทางวีแชทเสร็จ เมื่อเห็นว่าเธอโทรหาตำรวจ เขาก็ยิ้มและกล่าวว่า “เมื่อคุณเรียกตำรวจมา งั้นเราทุกคนก็รอให้ตำรวจมาตัดสินใจ”