บทที่ 719

บทที่ 719

ณ สถานีตำรวจจินหลิง

ทันทีที่หม่าหลันมาถึง ก็ถูกนำตัวไปยังฝ่ายสอบสวนคดีใหญ่โดยตรงเพื่อสอบปากคำ

เมื่อเห็นคำว่า “ฝ่ายสอบสวนคดีใหญ่” หม่าหลันรู้สึกสั่นไปทั้งตัว

เมื่อถูกนำตัวไปที่ห้องสอบสวนของสถานีตำรวจ หม่าหลันตกใจกลัวเหมือนชีวิตพังทลายลง ไม่มีคราบคนที่หยิ่งผยองก่อนหน้านี้อีกต่อไป ตอนนี้เหมือนไก่ชนที่พ่ายแพ้คู่ต่อสู้

ในห้องสอบสวน แสงจากหลอดไส้ส่องไปที่ใบหน้าของหม่าหลัน

ที่นั่งฝั่งตรงข้าม มีเจ้าหน้าที่ตำรวจหลายนายจากฝ่ายสอบสวนคดีใหญ่

หนึ่งในนั้นพูดกับหม่าหลันด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ผู้ต้องสงสัยหม่าหลัน ตอนนี้คุณเป็นผู้ต้องสงสัยคนแรกในแก๊งอาชญากรไฮเทคในต่างประเทศ และเป็นผู้ต้องสงสัยเพียงคนเดียว คุณต้องอธิบายแนวทางการก่ออาชญากรรมของคุณตามความเป็นจริง มิฉะนั้น สิ่งที่รอคุณอยู่คือการพิจารณาคดีตามกระบวนการยุติธรรม”

ตอนนี้หม่าหลันเริ่มร้องไห้ทันที แล้วกล่าวว่า “เจ้าหน้าที่ตำรวจ พวกคุณจับคนมาผิดแล้ว เย่เฉินถึงจะเป็นผู้ต้องสงสัย.....ไม่ เขาเป็นอาชญากร ฉันเป็นพลเมืองดีที่ปฏิบัติตามกฎหมาย บัตรใบนี้ฉันขโมยมาจากกระเป๋าเสื้อของเขา ฉันไม่ใช่อาชญากร”

เจ้าหน้าที่ตำรวจขมวดคิ้วและกล่าวว่า “คุณบอกว่าเป็นของลูกเขยคุณ แล้วคิดว่าพวกเราจะเชื่อหรือ? บัตรอยู่ที่ตัวคุณ แล้วตัวคุณเองนำบัตรไปถอนเงินที่ธนาคาร คุณจึงเป็นผู้ต้องสงสัยรายใหญ่ที่สุด!”

เจ้าหน้าที่ตำรวจอีกคนที่อยู่ข้างๆ กล่าวว่า “ผมคิดว่าหม่าหลันคนนี้ เห็นเรื่องราวถูกเปิดเผย จึงต้องการดึงลูกเขยของตนเองมาเป็นแพะรับบาป?”

พูดจบ เขาจ้องมองหม่าหลัน กล่าวด้วยเสียงเย็นชาว่า “คุณกล้าทำสิ่งที่บ้าคลั่งเช่นนี้ได้ คุณมันช่างไร้มนุษยธรรมเสียจริง?”

หม่าหลันตะโกนว่า “สิ่งที่ฉันพูดเป็นความจริง เย่เฉินลูกเขยฉันเป็นคนลวงจริงๆ เขาชอบฉ้อโกงและหลอกลวง เขาเป็นอาชญากรอย่างแน่นอน!”

เจ้าหน้าที่ตำรวจตบโต๊ะและกล่าวด้วยความโมโหว่า “ผมคิดว่าคุณนั่นแหละที่เป็นอาชญากร! ผมจะพูดอีกครั้ง หากสารภาพจะได้รับการผ่อนปรน ต่อต้านจะต้องรับโทษหนัก”