บทที่ 774

บทที่ 774

เย่เฉินพยักหน้า “ได้ครับพ่อ ผมทราบแล้ว”

เซียวฉางควนก็รีบพูดอีกว่า “แล้วก็ พ่อขอเตือนแกเรื่องนั้นหน่อย ว่าห้ามลืมเป็นอันขาด！”

เย่เฉินรู้ว่าพ่อหมายถึงเรื่องอะไร ก็คือจะให้คอยสอดส่อง ถ้าแม่ยายกลับมาแล้ว ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ห้ามไม่ให้เธอเข้าประตูบ้านมาได้ แล้วมาเห็นว่าหานเหม่ยฉิงอยู่ในบ้านนี้

ดังนั้นเขาก็เลยยิ้มตอบไปว่า “พ่อครับ วางใจเถอะ เรื่องนี้ผมให้สัญญาเลย ว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาดแน่นอน”

เซียวฉางควนก็ยกนิ้วโป้งให้เขา แล้วชมว่า “เป็นลูกเขยที่ดีจริงๆ วันข้างหน้าพ่อจะดูแลแกเป็นอย่างดี！”

พูดจบ เซียวฉางควนก็พาหานเหม่ยฉิงเข้าห้องครัวไป

เซียวชูหรันก็ถามเย่เฉินอย่างสงสัยว่า “พ่อพูดเรื่องอะไรกับนาย? พวกนายสองคนมีความลับอะไรกัน เหมือนว่ากำลังทำเรื่องชั่วที่ไม่ให้ใครรับรู้สักอย่าง”

เย่เฉินพูดในใจ ผมบอกคุณไม่ได้หรอก ว่าพ่อคุณให้ผมคอยห้ามแม่คุณอยู่ที่นี่ ถ้าเกิดแม่คุณกลับมา ก็ให้ผมแบกเธอออกไป ถ้าแบกไม่ไหว ก็ตีให้สลบ

ดังนั้นเขาก็เลยได้แต่หัวเราะแหะๆ พูดไปว่า “ไม่มีอะไรหรอก พ่อให้ผมต้อนรับพอลให้ดี ห้ามไม่ให้เขารู้สึกว่า บ้านเราต้อนรับแขกไม่ดี”

“จริงรึ? ” เซียวชูหรันทำหน้าไม่เชื่อ

เย่เฉินก็ตั้งใจพูดว่า “ก็จริงน่ะสิครับ คุณไม่ได้ยินหรือไง ว่าเมื่อครู่ พ่อบอกให้ผมชงชาให้พอด้วย? ”

พูดไป เขาก็รีบเรียกพอลว่า “มาๆๆ คุณพอล ” เดี๋ยวผมจะให้ลองชา ที่พ่อตาผมซื้อมาจากร้านในวีแชท เป็นชาระดับสูงที่ซื้อมาในราคาแพงเลยนะ

เย่เฉินรู้สึกว่า พอลเป็นคนอเมริกา ต่อให้เขามีเลือดของคนจีนอยู่ครึ่งหนึ่ง แต่เขาใช้ชีวิตอยู่ในอเมริกา ก็ไม่น่าจะรู้เรื่องชาเท่าไรนัก