บทที่ 790

บทที่ 790

“เธอทำลายลูกชายของฉันมาทั้งชีวิตแล้วนะ！ฉันตีเธอแค่ครั้งสองครั้ง คุณคิดว่ามันจะชดเชยความสุขทั้งชีวิตของลูกชายฉันได้เหรอ？”

ผู้หญิงพวกนั้นที่อยู่ในห้องขังต่างก็ตกตะลึงจนอ้าปากค้างเลย ใครก็คิดไม่ถึงว่า ที่แท้หม่าหลันคนนี้ ตอนนั้นจะเคยทำเรื่องที่ไร้ยางอายแบบนี้มาก่อน！

สิ่งที่ผู้หญิงเจ็บปวดมากที่สุดคืออะไร？ผู้ชายที่มีชู้กับผู้หญิงที่เป็นเมียน้อย！

ดังนั้น นายหญิงใหญ่เซียว ก็กระตุ้นความเจ็บปวดและความเกลียดของทุกคนที่มีต่อหม่าหลันอีกครั้งได้สำเร็จแล้ว！

ดังนั้นคนจำนวนมากก็เริ่มเอ่ยปากด่ากันแล้ว：

“ผู้หญิงไร้ยางอายคนนี้ ตอนเป็นวัยรุ่นก็กล้าทำเรื่องที่ไร้ยางอายแบบนี้แล้ว สมควรตายจริงๆ！”

“จริงด้วย ผู้หญิงที่ซื่อตรงคนหนึ่ง บังคับขืนใจตอนที่ผู้ชายเมาได้อย่างไรกัน？ นี่มันคือไอ้คนร่านไม่ใช่เหรอ？ ”

“ทำให้แม่งขยะแขยงจริงๆ！เป็นมือที่สามก็ช่างมันเถอะ สิ่งสำคัญคือยังใช้กลอุบายชั้นต่ำเช่นนี้！”

นายหญิงใหญ่เซียวเห็นว่าตัวเองช่วยดึงความเกลียดชังมาให้หม่าหลันสำเร็จ ในขณะเดียวกันก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ก็อดไม่ได้ที่จะแอบคิดในใจว่า ： “หม่าหลัน นังคนสมควรตาย ในเวลานี้ยังคิดจะทำให้ที่นี่แตกแยก คิดอยากจะพลิกเกมเหรอ？ได้ งั้นฉันจะตีแกให้ลงเหวลึกไปเลย！”

ดังนั้น เธอก็หลั่งน้ำตาออกมาสองทางแล้ว พูดร้องเรียนอย่างโมโหว่า: “เรื่องที่น่าขยะแขยงที่สุด พวกคุณยังไม่รู้นะ！”

“ผู้หญิงร่านคนนี้ เป็นเพื่อนร่วมห้องร่วมหอพัก และเป็นเพื่อนซี้ เพื่อนสนิทกับแฟนของลูกชายในตอนนั้น ！”

“สุดท้ายแล้วผู้หญิงร่านคนนี้ จู่ๆกลับว่าทำเรื่องที่ไร้ยางอายแบบนี้ออกมา เธอร่วมหลับนอนกับแฟนของเพื่อนสนิทของตัวเอง！”

“เธอไม่เพียงแต่แย่งแฟนของเพื่อนสนิทตัวเองนะ ยังบีบบังคับให้เพื่อนสนิทต้องจากบ้านเกิดไปไกล ถึงอเมริกา ฉันได้ยินมาว่าคนเขาไม่กลับประเทศมากว่ายี่สิบปีแล้ว ทั้งหมดที่ทำก็เพราะนังผู้หญิงร่านคนนี้！”