บทที่ 839

พอหม่าหลันเข้าเฝือกที่โรงพยาบาลชุมชน ก็โดนเซียวฉางควนพาตัวกลับไปรักษาตัวที่บ้าน

ระหว่างทาง หม่าหลันบ่นสวดเซียวฉางควนไม่หยุด ในเวลาเดียวกันก็เค้นถาม เธออยากรู้ให้แน่ใจว่างานกินเลี้ยงวันนี้ ทำไมต้องแต่งตัวดูดีขนาดนี้

แต่ปากของเซียวฉางควนปิดแน่นซะยิ่งกว่ากาวตราช้าง

เขาอยากรอให้คืนนี้หาโอกาสดีๆคุยเรื่องหย่ากับหม่าหลัน ดังนั้นก่อนตอนนั้น เขาจะไม่ยอมให้หม่าหลันรู้เรื่องหานเหมยฉิงเด็ดขาด

ส่วนในรถอีกคัน เย่เฉินขับรถพาเซียวชูหรันที่ตาแดงเรื่อ และขึ้นรถขับตามเซียวฉางควนไม่ติดๆ เซียวชูหรันเห็นใจในชะตากรรมของแม่มาก ในฐานะลูกสาว เห็นแม่ลำบากและบาดเจ็บสาหัสขนาดนั้น ไม่ว่าใครก็รู้สึกไม่สบายใจทั้งนั้นแหละ

นอกจากนี้แล้ว เรื่องที่เธอกังวลอีกเรื่องคือ ปัญหาความรักของพ่อกับแม่

เธอรู้ว่าพ่อชอบหานเหมยฉิง เทียบกับหานเหมยฉิงแล้ว แม่ตัวเองเทียบไม่ติดเลย ดังนั้นเธอเลยกังวลว่าพ่อจะปล่อยสถานะสมรสครั้งนี้ไป ไปตามหาความสุขของตัวเอง

เย่เฉินเห็นสีหน้าขมวดมุ่นของเมียรัก กำลังจะเอ่ยปากปลอบเธอสักหน่อย ทันใดนั้นก็ได้รับสายจากเฉินจื๋อข่ายซะก่อน

เฉินจื๋อข่ายถามเขาว่า “คุณชาย คุณไปรับแม่ยายมาหรือยังครับ?”

เพราะเมียอยู่ข้างๆ เขาไม่กล้าพูดออกมาชัดๆ เลยใช้คำตอบสั้นๆแทน “อืม”

เฉินจื๋อข่ายบอก “งั้นก็ดี”

พูดจบ เขาก็ต่ออีก “จริงสิคุณชาย ผมได้ยินข่าวมาเรื่องหนึ่ง”

เย่เฉินถาม “ข่าวอะไร?”

เฉินจื๋อข่ายบอก “บ้านอู๋ของซูหางเหมือนกำลังหาตัวศัตรูของคุณอยู่ พวกเขาถึงขนาดส่งคนไปเย็นจิงเพื่อตามหาตัวเซียวอี้เชียน ดูเหมือนจะส่งคนไปหาถึงภูเขาฉางไบเลยทีเดียว เจอตัวเว่ยหย่งเจิ้งกับเว่ยฉางหมิงสองพ่อลูกนั่น แต่ก็โดนคนที่หงห้าเตรียมไว้พบเข้า ดังนั้นพวกเขาเลยหนีไปก่อน”