บทที่ 863

พวกเพื่อนที่อยากสนุก ก็รีบส่งเสียงตอบรับมา แต่ว่า รถไม่สามารถนั่งได้หมด ดังนั้น ก็มีเพื่อนบางคน เรียกรถนั่งไปเอง

เย่เฉินก็นั่งรถBMW760ที่ซื้อให้หม่าหลัน เซียวชูหรันก็นั่งข้างคนขับ

ป้าหลี่ หลี่เสี่ยวเฟิน และจ้าวเห้า ก็นั่งเบาะหลัง

เย่เฉินพูดกับคนในรถว่า “นั่งดีแล้วนะครับ เดี๋ยวทางตรงข้างหน้า ผมเหยียบมิดไมค์เดี๋ยวก็จบเกมแล้ว”

พูดจบ ก็หันมามองป้าหลี่ แล้วสั่งว่า “ป้าหลี่ครับ ป้าหาที่จับแน่นๆ นะครับ เดี๋ยวผมเหยียบให้มิด เพื่อเอารถเบนซ์มาให้สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าของเราเองครับ！เอาไปขายด่วนๆ สัก3แสนหยวน แล้วก็มาซื้อของเล่นให้พวกเด็กๆ ！”

ป้าหลี่พยักหน้า แล้วยิ้มพูดว่า “งั้นป้าก็ขอบใจแทนเด็กๆ ในบ้านด้วยนะ！”

อีกฝั่ง ในรถของเจี่ยงหมิงก็นั่งอัดแน่น5คน แล้วเพื่อนที่ติดตามเขาสมัยก่อน

เจี่ยงหมิงขับรถมาข้างๆ รถเย่เฉิน แล้วเปิดกระจกลง ยิ้มพูดว่า “เย่เฉิน เตรียมพร้อมรึยัง กูต่อให้3วินาทีเลย”

เย่เฉินก็พูดถ่อมตัวว่า “อย่าเลยๆ ต่างก็เป็นเพื่อนกัน ต่อให้3วินาทีมันไม่สนุกหรอก พร้อมกันเลย”

“ฮ่าๆ ！” 5คนบนรถเบนซ์ก็หัวเราะลั่น เจี่ยงหมิงก็พูดว่า “เย่เฉินนี่มันใจจริงๆ อย่างนั้นล่ะก็ กูจะนับ123แล้วนะ? ”

เย่เฉินพยักหน้า “ได้เลย เอาเลย”

เจี่ยงหมิงก็หัวเราะพูดว่า “มา 1...2....3 ไป！”

พูดจบ เจี่ยงหมิงก็เหยียบคันเร่งจนมิด

เย่เฉินตั้งใจต่อให้เขา1วินาที แล้วค่อยเหยียบคันเร่ง ให้รถBMW760พุ่งตัวออกไป ราวกับลูกศรที่พุ่งออกจากคันธนู

เพียงแค่วินาทีเดียว เย่เฉินก็นำเจี่ยงหมิงไปไกลแล้ว

ถนนเส้นนี้เป็นทางตรง แค่เร่งความเร็วนิดหน่อย ก็ทิ้งห่างเจี่ยงหมิงไม่เห็นฝุ่นแล้ว