บทที่ 879

ตอนที่ทุกคนกำลังดื่มด่ำกับมื้ออาหารราคา2แสนอย่างครึกครื้นอยู่นั้น เย่เฉินก็เดินไปที่เคาน์เตอร์ แล้วพูดกับพนักงานที่เคาน์เตอร์ว่า “สวัสดีครับ ผมเป็นแขกของโต๊ะหมายเลข03 รบกวนออกบิลค่าอาหารให้ผมหน่อยครับ”

พนักงานก็รีบพูดอย่างเคารพว่า “สวัสดีครับคุณผู้ชาย ไม่ทราบว่าใช่โต๊ะที่จ่าย2แสนนั่นใช่ไหมครับ? ”

“ใช่ครับ！” เย่เฉินพยักหน้า

พนักงานก็ถามอีกว่า “คุณจะออกบิลเป็นของบริษัทหรือส่วนตัวครับ? ”

เย่เฉินตอบ “ออกเป็นส่วนตัวแล้วกันครับ”

“ได้ครับ ไม่ทราบว่าคุณผู้ชายสะดวกให้ชื่อนามสกุลไหมครับ? ”

เย่เฉินพยักหน้า แล้วพูดว่า “แซ่ เย่ ชื่อ เฉิน ครับ”

พนักงานก็รีบไปจัดการในคอมพิวเตอร์ แล้วก็เอาบิลไปพิมพ์ในเครื่องปริ๊นท์เตอร์

พอเป็นเสียงของเครื่องปริ๊นท์เตอร์ที่ดัง บิลค่าอาหารที่มีชื่อเย่เฉินอยู่บนหัว ด้วยราคาอาหาร2แสนหยวน ก็ถูกพิมพ์ออกมา

เย่เฉินรับเอสบิลมา แล้วตรวจสอบดู พอดูว่าบิลใบนี้ไม่มีปัญหาแล้ว ก็พูดขอบคุณพนักงาน แล้วก็หันหลังกลับ

ในขณะเดียวกัน เขาก็ยิ้มในใจ เจี่ยงหมิง มึงคงจะคิดไม่ถึงสินะว่า กูจะลงมือก่อน?

จากนั้นก็กลับมาโต๊ะอาหาร แล้วก็ดื่มกินกับทุกคนต่อ

เซียวชูหรันก็ถามเขาเบาๆ ว่า “เย่เฉิน คุณบอกฉันมาตรงๆ ว่าคุณกำลังมีแผนอะไรในใจอีกห้ะ? ”

เย่เฉินตอบ “เปล่านี่ ผมเป็คนดีจะตาย จะมีแผนอะไรในใจล่ะ? ”

เซียวชูหรันก็พูดกดเสียงต่ำ ว่า “ฉันรู้สึกว่าอาหารมื้อนี้ เหมือนจะกำลังเล่นงานนายเจี่ยงหมิง......”

เย่เฉินพยักหน้า พูดว่า “คุณภรรยาที่แสนดี คุณคิดถูกแล้วล่ะ！”