บทที่ 885

เย่เฉินคิดไม่ถึง ตัวเองบอกว่าจะบริจาคเงินให้แก่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า พอลก็บริจาคตามอีก 1 ล้าน

เดิมทีอยากจะบอกเขาว่าไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้ แต่ทางพอลก็วางสายไปแล้ว

เมื่อเห็นว่าวางสายไปแล้ว เย่เฉินก็ทำได้เพียงจนใจเก็บโทรศัพท์แล้ว ในขณะเดียวกันในใจก็พรั่งพรูความรู้สึกว่า พอลเจ้าเด็กคนนี้ช่างมีน้ำใจต่อเพื่อนมนุษย์จริงๆ ต่อไปหากมีโอกาสต้องพาเขาไปด้วย

หลังจากที่วางสายไป เย่เฉินก็พูดกับป้าหลี่ว่า : “ป้าหลี่ เพื่อนของผมจะโอนเงินไปยังบัญชีของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า คุณช่วยบอกกับนักบัญชีของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าหน่อยนะ ช่วยจับตาดูข้อความเงินเข้าหน่อย แต่ว่ายอดเงินไม่ใช่ 1 ล้านนะ”

เจี่ยงหมิงไม่ได้รอให้เย่เฉินพูดจบ ก็หัวเราะฮาๆเสียงดังพร้อมพูดว่า ：“ฮาๆเย่เฉิน นี่นายสารภาพแล้วนะ คงจะไม่ได้ให้เพื่อนของนายบริจาค 1ล้านหรอกนะ งั้นนายก็น่าขายหน้ามากเลยจริงๆ！อย่าลืมนะว่าทุกคนมีการบันทึกวิดีโอไว้นะ”

เย่เฉินยิ้มเยาะพร้อมพูดว่า ： “นายไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้นได้ไหม รอให้ฉันพูดให้จบก่อนแล้วนายค่อยแสดงท่าที？”

เจี่ยงหมิงโบกๆมือ พูดเสียงดังว่า : “นายพูดสิ ให้นายพูด นายพูดให้เสียงดัง พูดออกมาให้ทุกคนได้ฟังหน่อย！”

เย่เฉินไม่ได้สนใจเขาอีก มองไปที่ป้าหลี่พูดอย่างจริงจังว่า : “ป้าหลี่ จำนวนเงินไม่ใช่ 1 ล้านจริงๆ แต่เป็น2ล้าน เพราะว่าเพื่อนของผมได้ยินว่าผมจะบริจาคเงินให้แก่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เขาก็ขอเพิ่มอีก 1ล้าน”

ทุกคนต่างก็ตกใจ！

นี้เป็นเพื่อนยังไงกัน？ได้ยินว่าเพื่อนของตัวเองจะบริจาคเงิน และเป็นเงินจำนวน 1ล้าน ตัวเองก็บริจาคเงินตามอีก 1 ล้าน？

คนนี้คงจะไม่ได้เป็นโรคประสาทหรอกนะ ไม่อย่างงั้นก็เป็นคนที่มีเงินมาก ไม่รู้จะเอาเงินไปใช้อะไรใช้เงินแบบสุรุ่ยสุร่าย！

หรืออีกอย่างก็คือเย่เฉินขี้โม้

เจี่ยงหมิงเยาะเย้ยพร้อมพูดว่า ： “เย่เฉิน ยิ่งอยู่ก็ยิ่งนับถือความสามารถให้การขี้โม้ของนาย เผชิญกับเรื่องสำคัญที่ยิ่งใหญ่มาก แต่ก็ไม่ตื่นตระหนก พูดได้ว่าคนแบบนาย เป็นคนที่มีความสามารถจริงๆ！”

เย่เฉินยิ้มพร้อมพูดว่า : “ทุกสิ่งอย่างอย่าเพิ่งด่วนหาข้อสรุปไป ไม่งั้นเดี๋ยวเงินเข้าบัญชีแล้ว นายจะทำอย่างไร？”

เจี่ยงหมิงพูดด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นว่า ： “อย่าไปสนเรื่องนี้เลย การโอ้อวดแบบนี้อยู่ได้ไม่นานหรอก เดี๋ยวถ้าเงินไม่เข้าบัญชี นายจะเอาหน้าไปวางไว้ที่ไหน？”