บทที่ 900

เห็นได้ว่าในตอนนี้เวลานี้เขาสิ้นหวังแค่ไหน

เมื่อหม่าหลันเห็นเช่นนี้ ท่าทีชัยชนะก็ยิ่งชัดเจนขึ้น เธอพูดอย่างเหยียดหยามว่า: “เซียวฉางควน ไอ้ตาเฒ่า อย่ามาเล่นมุกนี้กับฉันหน่อยเลย ยังไงล่ะ อยากได้ความเห็นอกเห็นใจต่อหน้าลูกสาวงั้นเหรอ? จะให้ฉันพูดถึงเรื่องราวความรักในตอนนั้นต่อหน้าลูกสาวไหม?”

พูดแล้ว ยังไม่รอให้เซียวฉางควนตอบ เธอก็ยิ้มเยาะเย้ยและพูดว่า: “เซียวฉางควนตอนนั้นเป็นคนดังในมหาวิทยาลัย เรื่องคุณกับหานเหม่ยฉิง ทุกคนทั้งโรงเรียนต่างก็รู้กันหมด แต่คนอย่างคุณ มีแฟนอยู่แล้ว ยังจะไปมีความสัมพันธ์กับ​ผู้หญิงคนอื่นอีก ลงมือกับฉัน พรากความบริสุทธิ์ของฉัน ตอนนี้ทำลายชีวิตของฉันไปครึ่งหนึ่ง แล้วยังจะขอหย่ากับฉัน ในโลกนี้มีคนเลวมากมาย แต่จะมีใครเทียบคุณได้อีกล่ะ?”

เซียวฉางควนรู้สึกว่าบาดแผลในใจของตัวเองราวกับว่าถูกรถไฟชนอย่างรุนแรง

ในเวลานี้เขาตระหนักได้ว่า ชีวิตนี้เขาอาจจะไม่อาจเอาชนะผู้หญิงคนนี้ได้แล้ว

มีเธออยู่ ทั้งชีวิตของเขาคงหาความสุขที่แท้จริงไม่ได้อีกแล้ว

ครั้นแล้ว เขาก็เปลี่ยนจากสะอื้น เป็นร้องโอดครวญร่ำไห้

เซียวชูหรันรู้สึกหดหู่ใจกับสถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้า

เธอก็ตระหนักได้ทันที ก่อนหน้านี้ไม่อยากให้พ่อแม่หย่ากัน แต่ผลที่พวกเขาทั้งสองไม่หย่ากัน ก็ต้องเป็นเช่นวันนี้ ต้องทะเลาะกันไม่จบไม่สิ้น

เมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเขาทั้งสอง ใครๆก็ต่างไม่มีความสุข

ถ้าชีวิตในอนาคตเป็นแบบนี้ แม้แต่ตัวเองก็ยังรู้สึกว่าตัวเองไม่มีแสงสว่างเลย……

ในตอนนี้ จู่ ๆ เธอก็ได้รับวีแชทของต่งรั่งหลิน เนื้อหาคือ: “ชูหรัน ฉันเพิ่งไปTomson Riviera ยังไม่ทันได้เข้าประตู ก็ได้ยินคุณลุงกับคุณป้าทะเลาะกัน ทะเลาะกันค่อนข้างรุนแรง แกจะกลับมาดูหน่อยไหม?”

ชูหรันรีบพูดทันที: “ฉันกลับมาแล้วล่ะ”

ต่งรั่งหลินก็พูดว่า: “งั้นก็ดี จริงสิ สองสามวันนี้ฉันจะไปพักที่โรงแรมก่อน ไม่อย่างนั้นจะยิ่งทำตัวไม่ถูกจริงๆ”