บทที่ 909

เมื่อเฉินจื๋อข่ายได้ยินวาจาของเย่เฉิน ก็ทราบแล้วว่าเย่เฉินโมโหอยู่แน่นอน

ด้วยเหตุนี้ เขาแทบไม่หยุดคิดเลย รีบเอ่ยขึ้นว่า “คุณชาย ผมจะไปจัดการให้เดี๋ยวนี้ครับ!”

พอพูดจบ ก็รีบเอ่ยถามอีก “อ่อใช่คุณชายครับ ตอนนี้ผมกำลังจะขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปรับคุณ ให้ตรงไปที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจินหลิงเลยใช่ไหมครับ?”

เย่เฉินไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าตัวเองมีอำนาจมากแค่ไหน ด้วยเหตุนี้จึงถามกลับไป “ในละแวกสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจินหลิงมีที่ไหนเหมาะให้เฮลิคอปเตอร์ลงจอดไหม?”

เฉินจื๋อข่ายคิดเล็กน้อย เอ่ยตอบ “ละแวกนั้นเหมือนจะมีตึกใหญ่แห่งหนึ่งอยู่ครับ เรียกว่าตึกจินเหิง บนดาดฟ้าตึกมีลานจอดเฮลิคอปเตอร์อยู่ ไม่สู้คุณชายเข้าไปที่นั่นดีกว่า ตอนนี้ผมก็ออกเดินทางแล้ว จะไปถึงในไม่ช้าครับ! ”

“ได้!” เย่เฉินตอบรับทันที “ถ้างั้นคุณก็เร็วหน่อยแล้วกัน”

“ผมทราบแล้วครับคุณชาย”

เมื่อวางสายแล้ว เย่เฉินก็คุยกับพวกป้าหลี่ที่อยู่ตรงหน้า “ป้าหลี่ เสี่ยวเฟิน ผมมีเพื่อนที่สามารถช่วยผมตามหาเบาะแสบางอย่างได้ ตอนนี้ผมต้องไปหาเขาแล้ว พวกคุณอดทนรอฟังข่าวจะผมนะครับ ไม่ต้องร้อนใจ”

หลี่เสี่ยวเฟินรีบเอ่ยว่า “พี่เย่เฉินฉันจะไปกับพี่ด้วย ได้ไหม?”

เย่เฉินตอบ “เสี่ยวเฟิน เธออยู่ที่นี่เป็นเพื่อนป้าหลี่เถอะ เรื่องนี้ให้เป็นหน้าที่ฉันก็พอ”

หลี่เสี่ยวเฟินถึงได้พยักหน้า เอ่ยอย่างว่าง่าย “ได้เลยพี่เย่เฉิน ฉันจะอยู่ที่นี่กับป้าเฉินรอฟังข่าวดีจากพี่ พี่ต้องพาพวกน้องๆ กลับมาให้ได้นะ!”

เย่เฉินกล่าวด้วยแววตาเด็ดเดี่ยว “วางใจเถอะ ฉันต้องพาพวกเขาทั้งหมดกลับมาอย่างปลอดภัยแน่นอน!”