บทที่ 916

ขณะนั้นเอง ด้านนอกพลันมีเสียงกระหึ่มของเฮลิคอปเตอร์ดังมา

เพราะว่าการเคลื่อนไหวของเฮลิคอปเตอร์นั้นรุนแรงเกินไป อีกทั้งเสียงนั้นก็มีความจำเพาะเกินไป คนทั้งรถจึงยิ่งตื่นตระหนก

เจี่ยงหมิงถามอย่างตระหนกสุดแสน “เกิดอะไรขึ้นน่ะ มีเฮลิคอปเตอร์มาได้ยังไง คนพวกนี้เป็นใครกันแน่”

พ่อของหลิ่วจ้าวเฉินดึงม่านเปิดเป็นช่อง มองไปที่ท้องฟ้า ก็มองเห็นขบวนเฮลิคอปเตอร์จำนวนมากที่มุ่งหน้ามาในทันที

เขากลัวจนหัวหด เอ่ยว่า “บนฟ้ามีเฮลิคอปเตอร์อยู่หลายลำ ต่อให้เป็นตำรวจมาจับคน ก็ไม่น่าใช้เฮลิคอปเตอร์หรอกนะ พวกเราคงไม่ได้ไปล่วงเกินคนใหญ่คนโตที่ไหนเข้าใช่ไหม”

ไม่ทันขาดคำ ทุกคนก็ได้ยินเสียงเฮลิคอปเตอร์นั้นมาอยู่เหนือหัวพวกเขาแล้ว

ขณะนี้เย่เฉินกำลังนั่งอยู่บนเฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่ง ก้มหน้าลงมองภาพเหตุการณ์บนสะพาน

ทั้งสะพานใหญ่ได้ถูกรถใหญ่ตัดขาดทางสัญจรไว้หมดแล้ว ตรงกลางของสะพาน รถนับสิบกว่าคัน ได้ล้อมรถ Iveco ไว้อย่างเบ็ดเสร็จ

เหล่าคนค้ามนุษย์และเด็ก ๆ ล้วนอยู่บนรถคันนั้น

เฉินจื๋อข่ายเอ่ยกับเย่เฉินว่า “คุณชายครับ คนของผมมีหลายคนที่มาจากหน่วยรบพิเศษ พวกเขามีวิธีกำจัดคนพวกนี้ทั้งหมด!”

เย่เฉินเอ่ยอย่างเย็นชา “อย่าเพิ่งรีบร้อนฆ่าคน จับเป็นไว้”

“ครับ!” เฉินจื๋อข่ายเอ่ย “งั้นตอนนี้ผมสั่งให้พวกเขาควบคุมตัวเจ้าพวกสารเลวนี่เอาไว้ก่อน!”

เย่เฉินพยักหน้า เอ่ย “ลงมือเดี๋ยวนี้!”

เฉินจื๋อข่ายออกคำสั่งในทันที หนึ่งในกลุ่มขบวนเฮลิคอปเตอร์ลดระดับลง หยุดอยู่เหนือรถไอวีโก้ คันนั้น