บทที่ 919

เจี่ยงหมิงรู้สึกว่า ไม่ว่าใครก็ตามในโลกนี้ที่เดินลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ ก็คงไม่ทำให้เขาตกตะลึงจนเกินไปนัก แต่เย่เฉินเป็นคนเดียวเท่านั้นที่เดินลงมาแล้วทำให้เขารู้สึกรับไม่ได้

แต่ว่า ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง หน้าตาดี และมีสีหน้าเย็นชาที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ ก็คือเด็กกำพร้าที่เติบโตมากับเขาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เย่เฉิน!

เขาจินตนาการไม่ออกเลย ว่าเย่เฉินมีดีอะไร? ถึงได้สามารถวางแผนการอันแข็งแกร่งแบบนี้มาไล่จับตัวเขาได้!

หากไม่พูดถึงอย่างอื่น เพียงแค่เฮลิคอปเตอร์ไม่กี่ลำนี้ แล้วยังผู้เชี่ยวชาญอีกหลายสิบคนที่ดูเหมือนทหารพิเศษติดปืนพร้อมกระสุนจริงนั่น ไม่ใช่ความสามารถที่คนทั่วไปจะมีได้อย่างแน่นอน

ต่อให้เป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองจินหลิง ก็ไม่มีทางทำแบบนี้ได้!

ลึกลงไปในหัวใจของเขา เขาอดไม่ได้ที่จะถามตัวเองว่า เย่เฉินคนนี้มีที่มาที่ไปยังไงกันแน่?

เขาไม่ใช่แค่เด็กกำพร้าคนหนึ่งเหรอ? แถมยังเป็นลูกเขยแต่งเข้าที่เกาะผู้หญิงกินอีก! ทำถึงสามารถวางแผนการที่แข็งแกร่งแบบนี้ได้กัน?

เย่เฉินในตอนนี้ ได้ค่อยๆเดินมายังด้านหน้าของทั้งหกคนแล้ว

แต่เขาไม่ได้มองดูอีกห้าคนที่เหลือ กลับใช้สายตาเย็นช้าสุดขั้วมองไปยังเจี่ยงหมิง แล้วถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “เจี่ยงหมิง! นายกล้ามากเลยนะ!”

เจี่ยงหมิงตกใจกลัวจนตัวสั่น ก่อนจะรีบขอร้องอย่างร้อนรนว่า “เย่เฉิน! นี่มันเรื่องเข้าใจผิดกันนะเย่เฉิน!”

“เข้าใจผิด?!” เย่เฉินพูดอย่างโมโห “”

เจี่ยงหมิงในตอนนี้ร้องไห้อย่างขมขื่น ก่อนจะกล่าวทั้งน้ำตาว่า “เย่เฉิน ผมไม่มีทางเลือกนะ เพื่อที่จะไม่เสียเดิมพันกับนาย ผมบังเอิญไปชนรถโฟล์คแฟตันของคนอื่น ถ้าผมไม่จ่ายค่าเสียหายให้เขา เขาก็จะฆ่าผม ผมเองก็ถูกบังคับอย่างไร้ทางเลือกนะ!”