บทที่ 929

เซวหนานซานกล่าวอย่างหวาดกลัว: “น้องชาย อู๋ตงไห่ พี่เขยของฉัน นับว่าเป็นคนมีหน้ามีตาในเจียงหนาน ถ้าคุณฆ่าฉัน เขาจะไม่ปล่อยคุณไปอย่างแน่นอน แทนที่จะจองเวรจองกรรม ทำไมไม่เลือกเปลี่ยนสงครามเป็นสันติภาพล่ะ”

เย่เฉินยิ้มอย่างเยือกเย็น แล้วพูดว่า: "ขอโทษทีนะ ต้องการเปลี่ยนการต่อสู้เป็นสันติภาพ คุณไม่คู่ควร! แม้แต่อู๋ตงไห่ก็ไม่คู่ควร! อู๋ตงไห่เป็นพระเจ้าในสายตาของคุณ แต่ในสายตาของฉันเขาเป็นแค่ก้อนอึ!"

หลังจากนั้น เขาพูดอีกว่า "คนสกุลคือเซว ไม่ต้องกังวลไป ฉันจะส่งพี่น้องของคุณไปสู่สุขคติก่อน แล้วค่อยคุยกับคุณอีกที!"

ทันใดนั้น เย่เฉินมองไปทางชายอ้วนในรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ และพูดอย่างเย็นชาว่า "คุณลักพาตัวและค้าเด็ก ไร้มโนธรรม ช่วยคนชั่วก่อกรรมทำเข็ญ มนุษย์ทุกคนล้วนต้องได้รับผลกรรม วันนี้ฉันจะรับหน้าที่แทนสวรรค์ให้คุณได้รับกรรมในสิ่งที่คุณทำมา คุณไม่ชอบรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ของคุณคนนี้เหรอ คุณไม่ชอบที่จะนั่งอยู่ในนั้นเหรอ ดีล่ะ ก็ให้รถคันนี้เป็นโลงศพของคุณแล้วกัน ให้พี่ใหญ่ของคุณส่งคุณไปตายสิ!"

พอเขาพูดจบ ก็มองไปที่เซวหนานซาน และพูดอย่างเย็นชาว่า "มาเลย คุณร้องเพลงเสียงดัง ๆ สักเพลง ร้องเพลงอิตาเลียน ‘ลาก่อนเพื่อน’

เซวหนานซานสั่นโดยไม่รู้ตัว และพูดอย่างหวาดกลัวว่า "ฉัน...ฉันจะไม่ ... "

เย่เฉินดุด่าออกไปว่า “กล้าหลอกฉันเหรอ ใครจะร้องเพลงคลาสสิกแบบนี้ไม่ได้บ้าง?”

เซวหนานซานร้องเพลงนี้ได้อย่างแน่นอน เขามักจะร้องเพลงนี้ในคาราโอเกะ แต่ในเวลานี้เขาจะเต็มใจร้องเพลงนี้ได้อย่างไร?

ชายหนุ่มตรงหน้าของเขา จับลูกน้องสำคัญของเขาคนหนึ่งขังตายในรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ และยังบอกว่าต้องการให้รถคันนี้เป็นโลงศพของเขา ก็หมายความว่าลูกน้องของเขากำลังจะตายในรถ

ฉันไม่สามารถช่วยพี่น้องของฉัน และไม่สามารถร้องเพลงบอกลาเพื่อนตอนที่เขาตายได้?

เมื่อเย่เฉินเห็นว่าเขาไม่ได้พูด ก็ตะโกนในทันทีว่า “มือปืนสไนเปอร์ยิงขาขวาของมันซะ!”

ทันทีที่สิ้นเสียงคำสั่งนั้น เสียงปืนก็ดังขึ้น!

ทันใดนั้น เซวหนานซานก็ทรุดลงบนพื้น

เข่าขวาของเขากลายเป็นเพียงชิ้นเนื้อ ความเจ็บปวดทำให้เขาคร่ำครวญไม่หยุด