บทที่1161

แว็บเดียว เซียวชูหรันก็เกิดหึงหวงขึ้นมา

เธอเดาว่า ซ่งหวั่งถิงอาจจะรู้สึกดีต่อสามีของตน

ไม่งั้น เธอไม่มีทางใช้สายตาแบบนี้มองสามีของตน

นี่ทำให้เซียวชูหรันรับรู้ได้ว่า ตนและสามียังห่างไกลไม่สนิทกัน และเพราะแบบนี้ ทั้งสองจึงยังมีช่องว่างระหว่างกันอย่างชัดเจน

ช่องว่างนี้ง่ายต่อการที่จะถูกมือที่สามเข้าแทรก

ถ้าความสัมพันธ์ของทั้งสองสนิทสนมกันเป็นพิเศษ ใกล้ชิดกันเป็นพิเศษ จิตใจของทั้งคู่อยู่ที่กันและกัน ก็จะไม่ช่องว่างใดๆเหลือไว้ให้มือที่สามได้หลอกใช้

เมื่อนึกถึงจุดนี้ เธอเกิดความวู่วามที่ไม่เคยมีมาก่อนขึ้นในใจ

ในขณะเดียวกันนี้เอง เย่เฉินเห็นเธอยังคงเหม่อลอยอยู่ จึงรีบพูดกับเธอว่า “ที่รักต้องรีบไปแล้วนะ ไม่งั้นเราจะสายแล้ว”

เซียวชูหรันรู้สึกตัว ได้พยักหน้าอย่างไม่เป็นธรรมชาติ รีบกล่าว “งั้นพวกเรารีบไปกันเถอะ!”

ซ่งหวั่นถิงส่งทั้งสามคนออกจากร้าน มองทั้งสามขึ้นรถไป จากนั้นจึงเดินกลับเข้าไปในร้านอย่างอาลัยอาวรณ์

เย่เฉินสตาร์ทรถบูกัตติเวย์รอนรุ่นลิมิตเต็ด แล้วขับไปที่โรงแรมฮิลตัน

ห้องบอลรูมโรงแรมฮิลตันในขณะนี้ ผู้ชายที่สวมใส่ชุดสูทติดดอกไม้เจ้าบ่าวไว้ที่หน้าอก กำลังมองดูเวลาอย่างร้อนรน