บทที่1277

กู้ชิวอี๋ไม่เข้าใจสุดๆ

เธอคิดว่า พ่อของเธอตามหาเย่เฉินมานานหลายปีแล้ว และกินนอนไม่หลับเพราะหาเย่เฉินไม่เจอมาโดยตลอด และในใจลึกๆก็รู้สึกผิดกับเรื่องนี้มาก

ตอนนี้ตนได้พบกับเย่เฉินโดยบังเอิญ ก็ควรจะบอกข่าวดีกับพ่อ ซึ่งเป็นความปรารถนาที่เขามีมานานหลายปี

ดังนั้น เธอจึงรีบถามว่า:"พี่เย่เฉิน ทำไมฉันถึงบอกเรื่องที่เจอพี่กับคนอื่นไม่ได้ล่ะ?"

เย่เฉินถอนหายใจเบา ๆ และพูดว่า:"เฮ้อ ไม่ว่าเรื่องเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว มันมีความลับคืออะไร อย่างน้อยตอนนี้ฉันก็มีความสุขมากที่ได้อยู่ในจินหลิง ดังนั้นฉันจึงไม่ต้องการมีความสัมพันธ์กับเย่นจิงมากเกินไป"

กู้ชิวอี๋พูดอย่างดีใจว่า:"พี่เย่เฉิน พี่เป็นนายน้อยของตระกูลเย่ ทำไมพี่ถึงเลือกที่จะอยู่ที่จินหลิงล่ะ? ถ้าพี่เลือกที่จะกลับไปที่เย่นจิง ทรัพย์สินนับล้านของตระกูลเย่ อย่างน้อยก็มีของพี่สัก20-30%?"

เย่เฉินปัดมือ:"ตอนนี้ฉันไม่ได้ขาดแคลนเงิน และฉันก็ไม่ได้สนใจทรัพย์สินของตระกูลเย่มากนัก ฉันแค่ต้องการมีชีวิตที่มั่นคงในจินหลิงกับภรรยาของฉัน"

"ภรรยา?"กู้ชิวอี๋อุทาน:"พี่เย่เฉิน พี่…พี่แต่งงานแล้วเหรอ?"

"ใช่"เย่เฉินพลั้งปาก:"แต่งงานมาสามปีกว่าแล้ว….."

กู้ชิวอี๋ตกตะลึงทันที เธอโพล่งออกมาว่า:"พี่เย่เฉิน! พี่ลืมไปแล้วว่าพี่มีการหมั้นอยู่แล้ว?"

"การหมั้น?"เย่เฉินอึดอัดใจเล็กน้อย แล้วฝืนยิ้มพูดว่า:"เรื่องการหมั้น เป็นเพียงเรื่องล้อเล่นตอนเด็กๆระหว่างพ่อแม่ของพวกเรา และในตอนนั้นเธอและฉันเป็นแค่เด็กที่ยังไม่รู้เรื่องอะไร เรื่องแบบนี้จะนับได้อย่างไร?"