บทที่1453

เมื่อกู้เย้นจงพูดคำฮึกเหิมจบ คนอื่นๆได้ยินสิ่งนี้ราวกับว่าพวกเขากินยาสร้างความมั่นใจในทันที ไม่เพียงแต่พวกเขาโล่งใจอย่างมาก และแม้แต่รอยยิ้มที่ตื่นเต้นก็เต็มบนใบหน้าของพวกเขา

บางคนถึงกับปรบมือโดยไม่ตั้งใจ

ส่งผลให้ทุกคนปรบมือและเห็นด้วยอย่างมีความสุข

ทุกคนมีส่วนร่วมในกู้ซื่อกรุ๊ปสุดท้ายก็เพื่อจุดประสงค์ในการทำเงิน พวกเขาไม่ต้องการมีส่วนร่วมในกลุ่มและอุบาย พวกเขาเพียงต้องการติดตามบุคคลที่สามารถนำพวกเขาไปสู่การทำเงินได้ดีที่สุด ไม่มีอะไรมากไปกว่านี้

เนื่องจากปาฏิหาริย์เกิดขึ้นกับกู้เย้นจงและอาการป่วยร้ายแรงของเขาหายดีแล้ว แต่ทำไมไม่สนับสนุนเขาต่อไป ยืนเคียงข้างเขาและทำเงินมากขึ้นภายใต้การชี้นำของเขาล่ะ? จริงมั้ย?

แต่สีหน้ากู้เย้นเจิ้งและกู้เย้นกางก็ไม่สู้ดีทันที

หลังจากเตรียมแผนอย่างพิถีพิถันมาเนิ่นนาน หรือว่าเพิ่งเริ่มได้ไม่นานก็จบลงแล้ว?

ความรู้สึกนี้มันอึดอัดจริงๆ

ราวกับว่าตัวเองได้ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้มาหลายสิบปีเพื่อท้าทายปรมาจารย์ โดยคิดว่าตัวเองนั้นไร้ผู้ต่อกร

สรุปว่าเมื่อมาถึงตรงหน้าปรมาจารย์ เพียงแค่การเคลื่อนไหวเดียวของปรมาจารย์ก็พ่ายแพ้อย่างสมบูรณ์

เป็นการโจมตีทั้งสองที่ยิ่งใหญ่มาก

ในเวลานี้ กู้เย้นเจิ้งยังคงไม่เต็มใจที่จะยอมรับความพ่ายแพ้!