บทที่1466

ในสายตาของกู้เย้นจง ตระกูลเย่และตระกูลซูเป็นมังกรสองตัวที่แข่งขันกัน

ความแตกต่างของความแข็งแกร่งระหว่างทั้งสองนั้นไม่ต่างมากเกินไป แต่ตระกูลซูยังคงเอาชนะตระกูลเย่

อันที่จริงในช่วงปีแรกๆ จุดแข็งของทั้งสองบริษัทนั้นแทบจะเรียกได้ว่าใกล้เคียงกัน

หากไม่ใช่เพราะการเสียชีวิตก่อนวัยอันควรของเย่ฉางอิงตั้งแต่อายุยังน้อย ตระกูลเย่อาจแซงหน้าตระกูลซูภายใต้การนำของเขาไปแล้ว

แต่เป็นเพราะการล่มสลายของอัจฉริยะของเย่ฉางอิงตระกูลเย่ไม่มีผู้สืบทอด ดังนั้นตระกูลซูจึงค่อย ๆ เปิดสถานะขึ้นเล็กน้อย

แต่กู้เย้นจงเชื่อว่าหากเย่เฉินมาเพื่อสืบทอดตระกูลเย่ และแต่งงานกับลูกสาวของเขาเย่เฉินจะมีทั้งตระกูลเย่และตระกูลกู้อยู่ในมือของเขาในเวลานั้น

แม้แต่ในอนาคต ทั้งสองบริษัทก็สามารถหลอมรวมเข้าด้วยกันได้อย่างลึกซึ้ง

ถ้าเป็นแบบนี้ เย่เฉินจะสามารถเอาชนะธุรกิจทั้งหมดได้

แต่เขาไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เย่เฉินจะสามารถจัดการเรื่องทั้งหมดในจินหลิงได้ จากนั้นกลับไปที่เย่นจิงเพื่อแต่งงานกับลูกสาวของเขา

แต่กู้เย้นจงไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้และไม่ได้เร่งเขา แต่เขามองเขาลึกๆแล้วตบไหล่เขาและพูดอย่างจริงจัง "ไปกันเฉินเอ๋อ ไปหาพ่อแม่ของนายกันเถอะ !"

เย่เฉินพยักหน้าเบา ๆ และพูดว่า “ลุงกู้ ผมต้องการซื้อดอกไม้ให้พวกเขาสองพวงมีร้านดอกไม้อยู่ใกล้ ๆ หรือไม่?”

"นายไม่จำเป็นต้องซื้อหรอก" กู้เย้นจงกล่าว "หลังจากที่เราออกไป น้าหลินของนายก็ได้เตรียมไว้ให้แล้ว ตอนนี้พร้อมแล้วพวกเรากลับบ้านกัน หลังจากสองแม่ลูกเสร็จเราไปภูเขาเย่หลิงซางด้วยกัน!"

เย่เฉินกล่าวอย่างซาบซึ้ง “ลำบากน้าหลินเลยครับ สิ่งเหล่านี้ควรเป็นผมที่เป็นลูกชายจัดการ…”

กู้เย้นจงโบกมือของเขา “น้าหลินของนายมีพี่น้องกับแม่ของนาย พ่อนายกับฉันเป็นเพื่อนกันและเรารักนายเหมือนลูกแท้ๆ ดังนั้นทั้งสองครอบครัวของเราแต่เดิมเป็นครอบครัวเดียวกันและใครมาจัดการก็เหมือนกัน!”