บทที่1472

ใต้ขั้นบันไดหิน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองสามคนยังคงยืนตรงอยู่

และอาจารย์ดูโหงวเฮ้งนั้น ค้ำไม้เท้างูหลามด้วยมือทั้งสองข้าง มองที่เย่เฉินด้วยแววตาตกตะลึงเล็กน้อย

เย่เฉินไม่พูด แต่เดินไปหาอาจารย์ดูโหงวเฮ้ง และโค้งคำนับอย่างสุดซึ้ง

อาจารย์ดูโหงวเฮ้งรีบโยนไม้ค้ำยันเข้าไปประคอง แล้วพูดด้วยความระมัดระวังว่า:"ไม่ได้นะ ไม่ได้นะ…..."

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งหลายคนประหลาดใจเล็กน้อย

ตอนที่ผู้นำตระกูลเย่โค้งคำนับอาจารย์ดูโหงวเฮ้ง อาจารย์ดูโหงวเฮ้งไม่กะพริบตาเลย ทำไมคนขับคนนี้คำนับ เขาถึงสุภาพจัง?

ทันใดนั้น อาจารย์ดูโหงวเฮ้งอ้าปาก ถามเย่เฉิน:"พ่อหนุ่ม ขอคุยด้วยสักหน่อยได้ไหม?"

เย่เฉินพยักหน้า:"ไม่มีปัญหา"

อาจารย์ดูโหงวเฮ้งหันไปบอกรปภ.แล้วว่า:"ห้ามใครตามมา"

ทุกคนรีบพยักหน้า

เย่เฉินพยักหน้าให้กู้เย้นจง แล้วเดินไปอีกด้านหนึ่งของภูเขาพร้อมกับอาจารย์ดูโหงวเฮ้ง

ที่นี่ มีแท่นปูด้วยหินอ่อนธรรมชาติ ติดกับภูเขา

เย่เฉินรู้สึกเสมอว่า ทั้งภูเขาเย่หลิงซานมีกลิ่นอายที่บินพุ่งขึ้นฟ้า หลังจากได้เห็นแท่นขนาดใหญ่และแบนราบนี้ จู่ๆก็ตระหนักว่า ศูนย์กลางของทั้งแผนผังฮวงจุ้ย ก็คือที่นี่

อาจารย์ดูโหงวเฮ้งพาเขาไปยืนอยู่ตรงกลางแท่นนี้ และพูดด้วยความเคารพว่า:"ทั้งภูเขาเย่หลิงซาน และค่ายกลฮวงจุ้ยของทั้งภูเขาเย่หลิงซาน อันที่จริงมันถูกสร้างมาเพื่อคุณ"

เย่เฉินถามด้วยความประหลาดใจ:"สร้างมาเพื่อผม? ไม่ทราบว่าคุณปู่หมายถึงอะไรครับ? คุณรู้จักผมเหรอ?"

อาจารย์ดูโหงวเฮ้งพูดว่า:"เมื่อสี่ปีก่อน ตระกูลเย่เกิดเรื่อง และทั้งตระกูลเย่มีมังกรที่ตกอยู่ในน้ำตื้นจนถอนตัวไม่ขึ้น และตอนนั้น เป็นตอนที่คุณสร้างครอบครัว"

"สร้างครอบครัวเหรอ!" เย่เฉินอุทาน:"ตอนที่ผมแต่งงานเหรอ?"