บทที่1477

สำหรับคำพูดของกู้เย้นจง เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย และพูดว่า:"ลุงกู้ ผมยังมีธุระที่จินหลิงอีกเยอะ ไม่กลับไปไม่ได้"

กู้เย้นจงได้ยินเช่นนั้น ก็พยักหน้าเบา ๆ และพูดถอนหายใจเบา ๆว่า :"ต่อไปมาเยี่ยมลุงที่จิงหลิงบ่อยๆนะ ลุงกับน้าหลินรอนายกลับมาพัฒนาที่จินหลิงอยู่!"

เย่เฉินพยักหน้า และไม่พูดอะไรอีก

กู้เย้นจงก็ไม่ได้พูดถึงคำถามนี้โดยปริย่าเช่นกัน เขาถามเย่เฉินแทนว่า: "เฉินเอ๋อ นายบอกว่าพรุ่งนี้นายจะไปงานเลี้ยงวันเกิดของคุณย่าเพื่อนนาย นายเตรียมของขวัญยัง?"

เย่เฉินพูดว่า:"ยังเลย ผมว่าจะไปดูที่ตลาดดู"

แม้ว่าเยาเฉินจะมียาอายุวัฒนะที่มีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับผู้สูงวัย แต่เขากับคุณย่าของต่งรั่งหลินยังไม่เคยเห็นหน้ากัน เป็นไปไม่ได้ที่จะเตรียมของขวัญราคาแพงเช่นนี้ไปฉลองวันเกิดอย่างแน่นอน ดังนั้นจึงคิดว่าไปซื้อของขวัญที่ตลาดประมาณ100,000 หยวนดีกว่า แสดงน้ำใจสักนิดก็พอ

เมื่อกู้เย้นจงได้ยินเช่นนี้ แล้วยิ้มพูดว่า:"ที่บ้านลุงมีพัดลมอยู่ เป็นพัดอวยพรวันเกิดที่วาดโดยฉีไป๋ฉือ ไม้พัดเป็นไม้จื่อถานชั้นดี ควบคู่กับแกะสลักระดับปรมาจารย์ ที่เยี่ยมมาก นายเอาไปเป็นของขวัญวันเกิดให้อีกฝ่ายก็ได้"

เย่เฉินรีบพูดว่า:"ลุงกู้ ทำแบบนี้ได้ยังไง ผมจะเอาของของลุงไปให้คนอื่นได้ไง ผมไปซื้อเองดีกว่า"

กู้เย้นจงยืนยันว่า:"นายจะเกรงใจลุงทำไม?แค่พัดเอง ไม่ได้มีค่าอะไรมาก แต่เนื่องจากตัวแบบเป็นภาพอวยพรวันเกิด เอามาเป็นของขวัญวันเกิดให้ผู้สูงอายุ มันก็ไม่เลว"

ขณะที่เขาพูด กู้เย้นจงก็รีบเตือน:"เรื่องนี้ตัดสินแล้วนะ ห้ามปฏิเสธลุงเด็ดขาด และห้ามถือสา! ไม่เช่นนั้น ลุงจะโกรธนะ"

เมื่อเห็นท่าทางที่แน่วแน่ของเขา เย่เฉินพยักหน้าทันทีและพูดว่า:"งั้นขอบคุณลุงกู้แล้วกัน!"

…...

เช้าวันรุ่งขึ้น.

เย่เฉินปฏิเสธความใจดีของกู้เย้นจงที่จะให้รถไปส่งเขา และเดินออกจากบ้านกู้ โดยถือกล่องของขวัญยาวที่เขาให้

เซียวชูหรันภรรยาของเขาส่งที่อยู่มาให้เขา และที่อยู่นั้นก็คือคฤหาสน์ของตระกูลต่ง