บทที่1479

เย่เฉินไม่รู้ว่าลูกพี่ลูกน้องที่ต่งรั่งหลินว่านั้นคือใคร

แค่คิดว่ามีคนรวยมากมายในเย่นจิง และยังมีเสี่ยที่ร่ำรวยอีกมากมาย เสี่ยเหล่านี้ล้วนเป็นเพลย์บอยที่ค่อนข้างซ่ามากกันทั้งนั้น จึงไม่แปลกใจเลย

เมื่อเขาและต่งรั่งหลินมาถึงประตูคฤหาสน์ตระกูลต่ง ก็มีรถหรูทุกประเภทจอดอยู่ที่นี่แล้ว

นอกประตูมีชายวัยกลางคนสองคนต้อนรับแขกอย่างอบอุ่น ต่งรั่งหลินมาข้างหน้าและรีบแนะนำให้พวกเขา:"พ่อคะ ลุงคะ หนูจะแนะนำให้พวกคุณรู้จัก นี่คือเพื่อนที่จินหลิงของหนู เย่เฉิน"

ชายวัยกลางคนสองคนเงยหน้าขึ้นมองเย่เฉิน ลุงใหญ่ของต่งรั่งหลินพูดว่า: "ไม่เคยได้ยินตระกูลที่มีนามสกุลเย่ในจินหลิงเลย?"

ต่งรั่งหลินรีบอธิบาย:"เย่เฉินไม่ใช่สมาชิกในตระกูล เขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนในมหาวิทยาลัยของหนูค่ะ"

ตอนนั้น เย่เฉินได้ถูกคุณท่านใหญ่เซียว ส่งไปที่เรียนที่มหาวิทยาลัยจินหลิงเป็นเวลา 1 ปี ในเวลานั้นเขาไม่ใช่แค่เป็นเพื่อนร่วมชั้นกับเซียวชูหรัน แต่ยังเป็นเพื่อนร่วมชั้นต่งรั่งหลินอีกด้วย

ต่งรั่งหลินในตอนนี้ สาเหตุที่ไม่ได้บอกว่านี่คือสามีของเซียวชูหรัน ที่จริงแล้ว เธอก็อยากจะเหลือทางเลือกให้ตัวเอง เผื่อว่าสักวันเธอมีโอกาสพัฒนากับเย่เฉินจริงๆ หลังจากพากลับบ้าน ครอบครัวของเธอก็นึกขึ้นได้ว่าเป็นสามีของเซียวชูหรัน มันน่าอายเกินไป

ได้ยินมาว่าเป็นเพื่อนร่วมชั้นของต่งรั่งหลิน ลุงใหญ่ของเธอก็ดูถูกเหยียดหยามเล็กน้อย และพูดว่า:"ในเมื่อเป็นเพื่อนร่วมชั้นในวิทยาลัย ก็ไปจัดที่นั่งให้เขา"

ทันใดนั้นพ่อของต่งรั่งหลินกระซิบว่า:"รั่วหลิน พ่อเพิ่งได้ยินลูกพี่ลูกน้องของเธอว่า เดี๋ยวคุณชายตระกูลกู้จะมา เธอควรใช้โอกาสนี้มาทำความรู้จักกับคุณชายตระกูลกู้"

ต่งรั่งหลินอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว และพูดว่า:"หนูจะไปทำความรู้จักกับเขาทำไม เพลย์บอยตระกูลกู้สองคนนี้ ไม่มีเรื่องดีๆ เลย และชื่อเสียงของพวกมันก็เสียมานานแล้ว!"

"เธอจะไปรู้อะไร?" พ่อของต่งรั่งหลินตะโกนอย่างดุเดือด:"ตระกูลกู้เป็นตระกูลอันดับสามในเย่นจิง อำนาจของตระกูลแข็งแกร่งมาก และเธออย่าลืมว่า ชายตระกูลกู้ไม่เบ่งบาน มีเพียงสองคนในตระกูลเท่านั้น ดังนั้นเนื้อหาทองคำนี้ยิ่งใหญ่กว่า!"