บทที่1488

ขณะที่ตบอย่างแรง ก็ด่าด้วยความขุ่นเคือง:"ขงเต๋อหลง มึงแม่งอยากตายเหรอ! ขนาดคุณเย่ยังกล้าด่า! เดี๋ยวกูจะตบมึงจนปากฉีก!"

หน้าของขงเต๋อหลงเต็มไปด้วยเลือด และแก้มที่บวมทันที ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง แต่เขาไม่สามารถพูดอะไรได้

ในเวลานี้ มีหญิงวัยกลางคนเดินออกมาจากห้องน้ำข้างห้องโถง ขณะกำลังทาครีมบนมือ พอเห็นขงเต๋อหลงถูกตบ นางก็อุทานทันที วิ่งไปแล้วด่าว่า:"ไอ้สารเลวที่ไหน กล้าตบลูกฉัน!"

คือแม่ของขงเต๋อหลง น้าของต่งรั่งหลิน ชื่อตงซิ่วหัว

ตงซิ่วหัวรักลูกชายมาก เห็นว่าลูกชายของเธอถูกทุบตี ก็เข้ามาจะสู้กับกู้เหว่ยเลี่ยงทันที

กู้เหว่ยเลี่ยงรู้สึกขุ่นเคืองในใจ เมื่อเห็นเธอวิ่งเข้ามา ยกเท้าขึ้น เตะเธอจนลอยออกไป

ตงซิ่วหัวกรีดร้อง ตัวล้มลงกับพื้น คราวนี้ถูกเตะไม่เบาเลย และล้มลงไม่เบาอีกด้วย ทำได้แค่ร้องไห้อยู่บนพื้น:"พวกแกยืนบื้อทำบ้าทำอะไรกัน ฆ่าไอ้สารเลวนี้สิ! ปล่อยให้เขารังแกเสี่ยวหลงในตระกูลต่งได้ไง!"

พี่ใหญ่ของต่งซิ่วหัวตะโกนเสียงเข้ม:"เธอตาบอดรึไง? ไม่เห็นเหรอว่านี่คือคุณชายกู้?!"

ต่งซิ่วหัวผงะ เมื่อกี้เธอเห็นแค่มีคนทุบตีลูกชาย ดังนั้นจึงรีบเข้าไปช่วย สุดท้ายพอเข้าไปก็ถูกเตะทันที ไม่เห็นหน้าของกู้เหว่ยเลี่ยงเลย

ตอนนี้ ฟังสิ่งที่พี่ชายพูด เธอรีบมองไป พอมอง ก็ตกใจจนวิญญาณล่องลอยทันที

แม่งเอ้ย!

คุณชายใหญ่ของตระกูลกู้จริงๆด้วย!

ครอบครัวกู้แข็งแกร่งมาก! แม้ว่าตระกูลต่งและตระกูลขงจะรวมกัน และคูณสอง ก็อาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา

ดังนั้น ถ้าคุณชายกู้ตีลูกชายของเธอ ก็ตีได้เลยไม่ใช่เหรอ? ตนจะพูดอะไรได้?