บทที่1563

"นางาฮิโกะ อิโตะ?"

เย่เฉินได้ยินแบบนี้ ก็ขมวดคิ้ว ถามทานากะโคอิจิ:"เขาเป็นอะไรกับอิโตะ นานาโกะ?"

ทานากะโคอิจิรีบตอบว่า:"ครับคุณเย่ ประธานอิโตะ เป็นพ่อของคุณอิโตะ นานาโกะครับ!"

เย่เฉินตระหนักทันที

จริงๆ แล้วเขาไม่ค่อยรู้เรื่องตระกูลอิโตะสักเท่าไหร่ ยกเว้นอิโตะ นานาโกะ เขาก็ไม่รู้จักใครสักคนเลย

เมื่อได้ยินว่าชายชาวญี่ปุ่นวัยกลางคนที่ทำผมเสย เป็นพ่อของอิโตะ นานาโกะ สีหน้าของเขาก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย

หลังจากนั้น เขามองไปที่นางาฮิโกะ อิโตะ และพูดนิ่งๆว่า:"เห็นแก่หน้าลูกสาวของคุณ คราวนี้ฉันจะปล่อยคุณไป ในเมื่อคุณไม่ใช่คนตระกูลโคบายา งั้นคุณก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่ พาคนของคุณออกไป"

นางาฮิโกะ อิโตะโกรธจนหน้าเขียวหน้าดำ

เขาที่เป็นผู้เฒ่าของตระกูลอิโตะ จะได้รับการดูหมิ่นเช่นนี้ได้ไง?

ยิ่งกว่านั้น น้ำเสียงของชายหนุ่มคนนี้ก็ภาคภูมิใจมาก ราวกับว่าเขาไว้หน้าลูกสาว จึงปล่อยตัวเองไป และไม่ยุ่งกับตน มันมากเกินไปแล้วจริงๆ!

เมื่อคิดเช่นนี้ เขากัดฟันพูดว่า:"ไอ้หนู ทำไมนายถึงบอกว่านี่คือบริษัทของนาย? ยังบอกว่านายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัทนี้อีก? บอกให้นะ เมื่อกี้ฉันเพิ่งเซ็นสัญญากับตัวแทนประธานของบริษัทผลิตยาโคบายา ได้หุ้น 30% ในบริษัทผลิตยาโคบายา!"

"โอ้?"เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า:"ตัวแทนประธานคนไหนมีสิทธิ์ เป็นตัวแทนเซ็นสัญญาบริษัทผลิตนาโคบายาได้? "