บทที่1567

"ไม่มีการคืนเงิน? ! "

เมื่อนางาฮิโกะ อิโตะ ได้ยินเช่นนี้ ผมเสยอันแวววาวของเขาก็แทบจะระเบิด

เขากุมหน้าอกแล้วชี้ไปที่เย่เฉิน และด่าว่า:"ไอ้แซ่เย่ คุณเอาแต่พูดว่าจะปฏิบัติตามกฎหมาย นี่คือวิธีที่คุณปฏิบัติงั้นเหรอ? ฉันโอนเข้าบัญชีของบริษัทผลิตยาโคบายาเป็นเงิน 4.5 พันล้านดอลลาร์ แบ่งหุ้นให้ฉัน ไม่ให้หุ้นส่วนก็คืนเงินฉัน หรือคุณอยากจะหลอกเงินฉัน ไม่ให้ฉันเหรอ?"

เย่เฉินพยักหน้าและพูดนิ่งๆว่า:"ใช่ ฉันอยากเงินของคุณ เงินเข้ากระเป๋าของฉัน และทุกอย่างก็ขึ้นอยู่กับฉัน คุณให้ฉันเอาออกมาคืนให้คุณ ฉันก็ต้องเอาออกมาคืนเหรอ?ฉันเย่เฉินไม่เอาหน้ารึไง?"

"คุณ คุณ......"

นางาฮิโกะ อิโตะ รู้สึกเจ็บปวดใจมาก

เขาไม่เคยเห็นคนที่หน้าด้านแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต

ดังนั้น เขากัดฟันด่าว่า:"ฉันไม่เชื่อหรอก เงินจำนวนมหาศาลสี่สิบห้าพันล้านดอลลาร์ คุณคิดว่าคุณจะกลืนกินไหวเหรอ?"

เย่เฉินพยักหน้าและยิ้มพูดว่า:"ฉันกลืนกินเข้าไปแล้วไม่ใช่หรือ? และคุณเป็นคนป้อนฉันเองด้วย"

นางาฮิโกะ อิโตะแทบจะสำลักเป็นเลือด

ทันใดนั้นเย่เฉินพูดกับเฉินจื๋อข่ายว่า:"เหล่าเฉิน เชิญคุณอิโตะออกไป"

เฉินจื๋อข่ายพยักหน้า และพาคนของเขาสองสามคนไปหานางาฮิโกะ อิโตะทันทีและพูดนิ่งๆว่า:"คุณอิโตะ เชิญคุณไปเองดีกว่า อย่าบังคับให้ผมลงมือ มิฉะนั้นร่างกายแบบคุณ เดี๋ยวถ้านอนออกไปล่ะก็ คงจะลุกไม่ได้สัก3-5เดือน"

"แก…..แกกล้าขู่ฉันเหรอ? ! "

เฉินจื๋อข่ายยิ้มพูดว่า:"ฉันไม่เท่าไหร่ ก็แค่ขู่คุณ อาจารย์เย่มักจะอารมณ์ไม่ดี หากคุณยังไม่ออกไป ไม่แน่เขาอาจจะทุบตีคุณก็ได้"