บทที่180 งานเลี้ยงอาจารย์เย่（2）

บทที่ 180 งานเลี้ยงอาจารย์เย่（2）

เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะมองอยู่หลายครั้ง ซ่งหวั่นถิงในวันนี้ทำให้คนต้องตะลึงในความงาม

หากเทียบเธอกับเซียวชูหรันแล้ว หน้าตา รูปร่าง ของคนทั้งสองเป็นคู่ต่อสู้ชนิดหายใจรดต้นคอ แต่ด้านบุคลิกภาพแล้ว เซียวชูหรันยังคงห่างชั้นซ่งหวั่นถิงอยู่ระดับหนึ่ง

ซ่งหวั่นถิงยังเป็นลูกสาวของตระกูลซ่ง บุคลิกภาพย่อมแตกต่างจากหญิงสาวทั่วไป

ขณะที่ฉินเอ้าเสวี่ยนที่มีใบหน้าแดงก่ำเดินไปด้านหน้าเย่เฉิน มอบของขวัญให้ชิ้นหนึ่ง

ต่างกับซ่งหวั่นถิงหญิงสาวสวยที่มีความเป็นผู้ใหญ่ ฉินเอ้าเสวี่ยนที่มีนิสัยเด็ดเดี่ยวรวมกับท่าทางของหญิงสาวในยุคปัจจุบัน เป็นกลิ่นอายที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวทั้งสิ้น

ฉินเอ้าเสวี่ยนแต่งหน้าเบา ๆ บวกกับเรียนศิลปะการต่อสู้มา จึงมีบุคลิกภาพเป็นแบบฉบับ เหมือนกับดอกบัวหิมะบนภูเขาน้ำแข็ง เยือกเย็นสุดขั้ว

แต่หลังจากมีเย่เฉินอยู่ในใจ เธอจึงเปลี่ยนเป็นดอกไม้ที่เบ่งบานท่ามกลางแสงอาทิตย์ช่วงฤดูใบไม้ผลิ มีเสน่ห์เย้ายวน

ในเวลานั้นเธอมองไปที่เย่เฉิน แก้มทั้งสองขับสีแดงระเรื่อออกมาจนเห็นเด่นชัด รวมกับลักษณะท่าทางของสาววัยกระเตาะ

ซ่งหวั่นถิงที่ยืนอยู่ด้านข้างดวงตาเปล่งประกายผิดปกติ ด้วยสัญชาตญาณของผู้หญิง ทำให้เธอเกิดความรู้สึกต่อต้านฉินเอ้าเสวี่ยนขึ้นทันที

ในใจแอบคิดว่า ฉินเอ้าเสวี่ยนแห่งตระกูลฉินคนนี่ น่าจะมีความคิดบางอย่างต่ออาจารย์เย่?

ต้องรู้ว่า คุณปู่เธอกำชับกับตนว่า ต้องหาวิธีทำให้อาจารย์เย่เป็นลูกเขยตระกูลซ่งให้ได้

และตนก็หวั่นไหวกับข้อเสนอนี้ขึ้นมาบ้างแล้ว

หรือว่า ฉินเอ้าเสวี่ยนแห่งตระกูลฉินคนนี้ มีความคิดเหมือนกับตน?!

เย่เฉินกลับไม่รู้ถึงความคิดของซ่งหวั่นถิงและฉินเอ้าเสวี่ยน เพียงแค่ยิ้มเล็กน้อยกับทุกคนแล้ว พูดว่า: “คราวหลังพวกคุณต้องจำไว้นะ ติดต่อกับผม ไม่จำเป็นต้องพิธีรีตอง ผมเป็นคนง่าย ๆ พวกคุณปฏิบัติกับผมแบบธรรมดาก็พอแล้ว”